( 46 ) 



eerste ; zi] ontaardt hierendaar zeer bepaald van leesboek 

 in leerboek, met al de eigenschappen van eene dorre, droge 

 verhandeling. Het gebouw is afgeleverd, maar alle stei- 

 gerwerk is niet weggeruimd; onwillekeurig vraagt men zich 

 af, of niet sommige gedeelten beter op hunne plaats zou- 

 den zijn geweest in een tydschrift als dat der Maat- 

 schappij van letterkunde of wel in de Romania ; immers 

 enkele uitweidingen vallen geheel buiten het kader van eene 

 geschiedenis der middeleen wsch-nederlandsche letterkunde en 

 zouden zeer geschikt kunnen worden opgenomen in eene 

 Ilistoire de la littérature frangaise ? Bedrieg ik mij niet, dan 

 zal menig lezer zich teleurgesteld gevoelen, overstelpt door 

 eene zee van bijzonderheden, alle op zichzelf wetenswaardig 

 voor den ingewijde, en door dezen dan ook hoog gewaardeerd, 

 maar »hors d'oeuvre" voor den leek, wiens geduld, vrees 

 ik, hierendaar op een zware, te zware proef wordt gesteld. 

 Wat het tweede punt aangaat, merk ik op, dat de laatste 

 bewerking niet zoo nauwgezet is bezorgd als die van vóór 

 dertig jaar, althans niet in allen deele. Vele partijen, ik 

 geef het gaarne toe, door Jonckbloet met kennelijke voor- 

 liefde behandeld, zijn uitmuntend, maar dat alle met gelijke 

 nauwgezetheid zijn bewerkt, kan ik niet verzekeren. Veel is 

 herzien en bijgewerkt, maar of de litteratuur over de middel- 

 eeuwen volledig door hem is bijgehouden, betwijfel ik ten 

 sterkste. Dat de titels van sommige monographieën en opstel- 

 len in de aanteekeningen ontbreken, zou ik niet op de de- 

 bet-zijde boeken, indien uit den tekst voldoende bleek, dat 

 door den schrijver was kennis genomen van den inhoud ; wel 

 zoude het altijd eene tekortkoming blijven, doch niet scha- 

 den aan de voorstelling, zooals thans inderdaad meermalen 

 het geval blijkt. Dankbaarheid voor het gegevene — en 

 dit is veel, zeer veel — behoeft niet te verblinden voor de 

 leemten, te minder daar Jonckbloet zelf ons heeft geleerd 

 de eischen hoog te stellen: ben ik wel ingelicht, dan was 

 hij ook de eerste om te erkennen, dat het » omnibus numeris 

 iabsolutum" op de laatste omwerking niet van toepassing 



