( 49 ) 



JoNCKBLOET » de jetei' de nouvelles lumières dans ce chaos", 

 en zijn Guillaume is »une oeuvre qiii restera", een werk, dat 

 met het XXIT**'= Deel van de Histoire littéraire de la France 

 eene eereplaats bekleedt in de bibliographie van den sub- 

 cyclus van » Guillaume au court nez" ; en dat Jo>'CKBLOET is 

 » celui qui a Ie mieux mérité de tous ceux qui étudient ce 

 cycle natioual et religieux." Bevestigd wordt dat getuigenis 

 door GuESSARD en De Montaiglon: » étude considérable, cou- 

 sciencieuse, oü la matière est traiteé pour la première fois (en 

 toch hadden Fauriel en Paülis Paris er hunne krachten 

 reeds aan beproefd) spécialement avec autant de science que 

 de critique, et oü nombre de points, sinon tous, semblent 

 fixés d'une fa9on definitive 2^)". 



Ook de Guillaume heeft zijne gebreken, zoo lijdt b. v. de 

 verklaring der fusie van vele historische Guillaumes tot één 

 beeld der fantasie gewis aan overmaat van scherpzinnigheid, 

 de critiek aan hypercritiek, evenals de vertolking, in 1867 

 verschenen, van enkele middeleeuwsche branches in nieuw 

 Fransch — overigens »de la bonne vulgarisation" genoemd 

 — de hare heeft: maar van zijne kennis van het oud-fransch 

 zegt Gautier, en hij heeft daarbij gedacht aan beide de taal 

 en de letterkunde, dat men die » ne saurait trop admirer chez 

 un étranger ^^y. 



Waar fransche geleerden van naam alzoo oordeelen over 

 het boek van onzen landgenoot, is verdere beschouwing van 

 mij wel geheel overbodig. 



Met de Etude, die van de genoemde werken het laatst 

 valt, verliet Jonckbloet voor eenigen tijd hut middelneder- 

 landsch en middeleen wsch-fransch gebied om zich te kwijten 

 van eene belofte, reeds in 1851 gedaan ^2) : de schepper der 

 geschiedenis van onze middelnederlandsche letterkunde wenschte 

 ook het nieuw-nederlandsch terrein te gaan onderzoeken, 

 door hem met het Cluyswerk en zijn Lucifer, Eene politiek 

 allegorie^^) in 1841 en 1849 bereids verkend. 



Zoude ook deze reis een ontdekkingstocht worden, en 

 evenzeer op dit gebied scheppende kracht van hem uitgaan ? 

 Ja/irbokic 1886. 4 



