( 55 ) 



» kunnen eischen de taal van Vondel, Bilderdijk en Tol- 

 »LENs, van Brandt en van der Palm te verwisselen tegen 

 »een anderen tongval, al ware het ook die van Racine of 

 van GöTHE?" *i) — en aangaande onze letterkunde, meer 

 byzonder van het bloeitijdvak, getuigde hij '^'^) ; /verheugen 

 »wij er ons in, dat in het beste tijdperk der zeventiende 

 ))eeuw het waarachtig dichtvuur althans eenige Nederlan- 

 »ders de borst geblaakt heeft, en laven wij ons aan de krach- 

 »tige en liefelijke uitingen van hun genie. De letterkunde der 

 » zeventiende eeuw is en blijft eene bron van aesthetisch genot." 

 Scherp moge zijn blik zijn geweest, verachtelijk nooit, en 

 eerder spotachtig dan onaangenaam en onvriendelijk. Wel 

 verre bovendien, dat deze twee aanhalingen op zichzelf staan, 

 is de geheele geschiedenis zoo der middelnederlandsche als 

 der nieuwnederlandsche letteren de welsprekendste weerleg- 

 ging van eene dwaling, die, als gevolg van onkunde of moed- 

 wil, misschien wel verklaarbaar is maar niettemin onver- 

 gefelijk blijft. 



Op een der eerste bladzijden van zijne Mnl. dichtkunst 

 schreef Jonckbloet : » de wetenschap gaat iederen dag eene 

 » schrede voorwaarts, en wie haar lief heeft tracht hare voet- 

 » slagen te volgen." Zijn de drie bewerkingen van zijne 

 Geschiedenis der nieuw-nederlandsche letteren een spiegel 

 van de vorderingen der wetenschap van 1868 — 1885 even- 

 als die van de middeleeuwen het van 1851 — 1885, zy het 

 dan niet onvoorwaardelijk, toch stellig mogen heeten? Indien 

 het woord van zijn opvolger te Leiden waar is, zooals ik 

 meen dat het is, namelijk dat » Jonckbloet onderscheidde 

 een koninklijke eerzucht" ''^2), mogen wij verwachten, dat hij 

 niet in gebreke is gebleven voortdurend zich zelven te con- 

 troleeren en partij te trekken van de nieuwe ontdekkingen 

 en vondsten, waaraan vooral de laatste jaren zoo rijk zijn. 

 En inderdaad, wie de laatste uitgave van de Geschiedenis 

 der nederl. letterkunde met kennis van zaken kan lezen, zal op 

 menige bladzijde Jonckbloet stilzwijgend de pen zien halen 

 door vroeger verdedigde stellingen met loyale zelfverlooche- 



