( 61 ) 



^^) Dr. F. Pfapp, Romantik und germanisclie philologie, bl. 'M9, iu 

 de Sammlung von Vortrdgen van Frommel en Pfaff, XV, 9. 



11) LuLOFS, Verhandeling over den tijd van den eerst regten aanvang 

 en vroegsten bloei onzer oude bepaaldelijk gezegde nedeklandscue letter- 

 kunde, en wel inzonderheid over het ongegronde van het gevoelen dier- 

 genen, welke op stout bes lissenden tooi dien bloei voor een deel reeds in de 

 twaafde eeuw stellen, bl. 57 en 58. 



12) Verslagen en Berigten, uitgegeven door de Vereeniging ter bevorde- 

 ring der oude nederlandsche letterkunde, \, bl. 11, 13 en 19. 



12*) Dr. M. DE Vries, Brief aan Dr. "W. J. A. Jonckbluet : Bijdrage 

 tot de kritiek en verklaring van Karel de Groote en zijne XII Fairs 

 {Lorreinen), bl. 11 en Si, vlg. 



1'') Verhandeling enz., bl. 10. 



14) Handboek, Voorrede, bl. 1. 



14 *) Dat JoNCKBLOET, de aangewezen opvolger van de Vries te Gronin- 

 gen, onmogelijk voor de oude vrienden van wijlen professor Lulofs een 

 /'persona grata" kon wezen, kan niet bevreemden, evenmin als dat zij het 

 hunne hebben gedaan om hem te weren. Maar het doel heiligt niet alle 

 middelen: toen zijnen voorganger dan ook ter oore kwam, dat tot zelfs de 

 wetenschappelijke verdiensten van den geleerde werden verkleind en 

 in twijfel getrokken en zijn goede naam werd gebrandmerkt als //ge- 

 usurpeerde reputatie", wilde hij van zijnen kant eene poging beproeven 

 om de rechtmatige, onbetwistbare aanspraken van zijn vriend te hand- 

 haven. Eu daartoe meende hij niet beter te kunnen doen dan Jacob 

 Grimm met de zaak in kennis te stellen, en hem in overweging te geven 

 iu een schrijven aan onzen toenmaligen Minister van Binnenlandsche 

 Zaken zijn oordeel over den hem inzonderheid uit zijae geschriften wel 

 bekenden geleerde uit te spreken, en zoo doende zijn gewicht in de 

 schaal te leggen. Te eerder ging de Vries over tot dien stap, aange- 

 zien hij van Grimm, die buiten de partijen stond, een oordeel kon ver- 

 wachten vrij van alle antipathie en ongunst maar tevens van persoon- 

 lijke genegenheid — waarvan zelfs geen sprake kon zijn — of vooiin- 

 genomenheid, een oordeel, dat de zuiverst objectieve beschouwing van 

 de wetenschappelijke verdiensten van Jonckbloet waarborgde. Grimm 

 voldeed gaarne aan den wensch van de Vries en schreef aan den 

 Minister. 



Met toestemming van onzen Minister van Staat en van Binnenlandsche 

 Zaken, Mr. J. Heemskerk Azn , wien ik daarvoor mijn oprechten dank 

 betuig, deel ik dat schrijven hier mede, eene welkome bijdrage tot de 



