LEVENSBERICHT 



VAN 



AEM. W. W YB RA N DS. 



DOOR 



J. G. R. ACaUOY. 



Toen Aemilius Willem Wybrands iu de vergadering van 

 13 April 1885 tot ons medelid werd gekozen, liet zich nau- 

 welijks deuken, dat ik eenmaal zijn biograaf iu uw midden 

 zou zijn. Hij was negen jaar jonger dan ik en scheen ge- 

 zond en krachtig. Wie aan levensberichten mocht hebben 

 gedacht, zou veeleer verwacht hebben, dat hij te eeniger tijd 

 het mijne, dan dat ik ooit het zijne levereu zou. En toch 

 zal dit thans geschieden. Hij is heengegaan, nog geen volle 

 acht en veertig jaren oud. Slechts ruim één jaar is hij lid 

 dezer Akademie geweest. Zoolang hij kon, woonde hij hare 

 vergaderingen geregeld bij. Aan de gedachtenwisseling over 

 bijdragen van anderen nam hij meer dan eens deel, maar 

 tot het vervulleu van eene eigene spreekbeurt is hij niet ge- 

 komen. Daartoe was zijn tijd te kort en zijne kracht te 

 spoedig ondermijnd. Nochtans heeft hij een blijvend gedenk- 

 teeken van zijn wetenschappelijk streven in de werken der 

 Akademie nagelaten. Nog vóór zijne benoeming tot medelid 

 nam deze Letterkundige Afdeeling zijn degelijken arbeid 

 over de abdij Bloemhof te Wittewierum in hare » Verbande^ 

 lingen" op. 



