( 07 ) 



paald bezig met het vraagstuk van de verdubbeling der ch, 

 en scliaarde hij zich beslist aan de zijde van hen, die het voor- 

 voegen van eene g volstrekt afkeurden. De pennestrijd, hierover 

 door hem met Dr. A. dl; Jager en Dr. A. L. te Wimkel 

 gevoerd en nog na zijnen dood door dezen laatste en Dr. 

 H. J. Nassau voortgezet, tervt'ijl ook Mv. J. van Lennep er 

 zich een enkelen keer in mengde *), is thans vergeten, maar 

 deed in 1850, '51 en '52 veel van zich spreken, te meer 

 wijl zich in het debat soms iets voordeed, dat De Jager 

 »schamperheid van toon" noemde, maar dat voor Wybrands' 

 bewustheid niets anders was dan » polemische stijl". Intus- 

 schen strekt het hem tot blijvende eer, dat hij met eene vast- 

 heid van overtuiging, die van geen wankelen wist, de rechten 

 der cii op wetenschappelijke gronden heeft bepleit, lang vóór- 

 dat deze door den invloed van onzen De Vries algemeen 

 werden erkend. 



De taalkundige kennis van Karel Wybrands, verbonden 

 met eene meer dan gewone gave van mededeeling, deed ook 

 in wijderen kring nut. Toen de Afdeeling Amsterdam van 

 het Nederlandsch Onderwijzers Genootschap in 1 845 eene 

 Oefenschool voor jeugdige onderwijzers stichtte, droeg zij het 

 onderricht in de Nederlandsche taal aan die inrichting aan 

 hem op. Daar was hij geheel in zijn element. Jongelieden te 

 bezielen voor taaistudie, hun te leeren de moedertaal zuiver 

 te schrijven, hen te oefenen in het nauwkeurig uitdrukken 

 hunner gedachten, dat was de lust van zijn leven, en geene 

 moeite was hem daarvoor te groot. Weldra voegde hij er, 

 geheel onverplicht, lessen in het kunstmatig lezen aan toe. 



Ik weet niet, of er tusschen dit laatste en hetgeen thans 



*) Het hoofdtooneel van deu strijd -w&s'h.Qi Magazijn van Nederlaiidsche 

 Taalkunde, jaarg. IV — VI ('s Grav. 1850 — 1852). Doch men zie vooral 

 ook de geestige improvisatie van Da Costa in de Handelingen van hei 

 lireede Nederlandsch Letterkundig Kongres (gehouden te Amsterdam in 

 September 18.-0), Amst. 1851, blz. 178— 18 ), en A. de Jager, G- en 

 C H-geschiedenis (in zijn Archief voor Nederlandsche Taalkunde, dl. III, 

 [Amst. 1851—52], blz. 95 — 112). 



Jaarboek 1886. 7 



