( 98 ) 



volgt eenig verband heeft bestaan, maar toen de Amster- 

 damsclie rederijkerskamer »Achi]les", met mannen als Mr. 

 J. VAN Lennep en A. J. de Bull aan het hoofd, omstreeks 

 1850 eene proef nam met het opleiden van jongelieden voor 

 het tooneel, vertrouwde zij het onderwijs in de voordracht 

 aan Karel Wybeands toe. 



En nu nog iets, om u dezen bekwamen man meer te 

 doen kennen en u daardoor te beter in te leiden in de 

 wordingsgeschiedenis van zijnen zoon : hy oefende ook het 

 meestal ondankbaar en weinig geacht vak van corrector uit, 

 maar deed het op eene wyze, waarvan men de wederga moeilijk 

 vinden zal. Hij las de drukproeven niet slechts met het 

 geoefend oog van den corrector, maar ook met den scher- 

 pen blik van den criticus ; niet zelden strekte zijne zorg 

 zich reeds te voren uit tot de kopie. Wat niet stipt logisch 

 was gedacht, of niet volkomen juist uitgedrukt, of niet in 

 zuiver Nederlandsch gezegd, dat bracht hij den schrijver of 

 de schrijfster onder de aandacht, terwijl hij hun tevens in 

 vaak uitvoerige brieven middelen tot verbetering voorsloeg. 

 De kleineren hebben hem misschien wel eens lastig gevon- 

 den, maar de grooten zijn hem altijd dankbaar geweest. 

 Brieven van Des Amokie van der Hoeven en Bosscha, van 

 Da Costa en Van Lennep kunnen het nog heden getuigen. 

 Ja, wal meer zegt, deze laatste heeft het in de Inleiding 

 tot deel II zijner uitgave van de Werken van Vondel — Wy- 

 BRANDS was toen reeds overleden — openlijk verklaard. 

 Daar noemde hij hem »den bekwamen, schranderen en ach- 

 tingswaardigen Karel Wybrands" ; daar prees hij »zijnby- 

 zondere scherpzinnigheid, zijn veelomvattende kennis, zijn 

 sterk geheugen"; daar kenschetste hij hem aldus: »Geen 

 gewoon korrektor was hy, die bloot op een verkeerd gespeld 

 woord of een scheef geplaatste letter acht sloeg : neen, maar 

 een korrektor, gelijk ik dien by dezen arbeid behoefde, een, 

 die, tevens vernuftig criticus, op zin en meening lette, en 

 niet alleen het gedrukte verbeterde, maar reeds te voren 

 myn handschrift nazag en het my nooit, dan met talrijke 



