( 112 ) 



zou hebben getrokken, scheen jaren lang nauwelijks te zijn 

 opgemerkt; alleen ons medelid Mültzeh vermeldde haar in 

 1875 eervol in de Inleiding van zijn werk »De Middelne- 

 derlandsche dramatische poëzie". Des te aangenamer was 

 het Wybrands, bij het openslaan van deel II der derde 

 uitgave van Jonckbloet's » Geschiedenis der Nederlandsche 

 Letterkunde" in 1885, zijn naam aan het hoofd der blad- 

 zijden geplaatst te zien, een overzicht van zijn betoog, 

 veelal met zijne eigene woorden, te lezen *), en op blz. 325 

 het ridderlijk getuigenis van den schrijver te vernemen, dat 

 hij, naar diens meening, het vroeger stelsel volkomen had 

 weerlegd f). Voortaan zal men uu wel op gezag van den 

 Leidschen hoogleeraar gelooven, wat men reeds tien jaren 

 vroeger van den Hoornschen predikant had kunnen leeren . . . 

 Zoowel de letterkunde als de geschiedenis heeft gedeelten, 

 die men niet recht begrijpen kan zonder eenige kennis van 

 de theologie. 



Ik zal nu maar niet uitvoerig spreken over hetgeen Wy- 

 BRANDS verder aangaande het geestelijk drama heeft geschre- 

 ven, wijl de latere opstellen van zijne hand, die tot dezen 

 zelfden cyclus behooren, hoe belangrijk ook, slechts als klei- 

 nere bijdragen tot den reeds genoemden hoofdarbeid kunnen 

 worden beschouwd. Zoo bijv. het door hem in de» Studiën 

 en Bijdragen" van Moll en De Hoop Scheffeu uitgegeven 

 » Fragment uit een oud Fransch mysteriespel' §), maar vooral 

 ook » Het Duinkerker kribbetje", .>Het oudste, in de land- 



*) Blz. 325—355 passira. 



■f) Meu zie ook nog de lofspraken op blz. 328, 332, 342 (noot 2), 

 354, 355 (noot 2), 3G7 (noot 1). 



§) Siudiën en Bijdragen, dl. IV (Amst. ISSO), blz. 106 -118. Het ge- 

 noemde fragment, op een vel perkament geschreven, behoorde destijds 

 aan den bekwamen Diepenveenschen predikant J. H. E. van der Zandt, 

 die het bij een boekbinder te Deventer ter versnijding had gevonden. 

 Het werd mij na zijnen dood door zijne weduwe M'elwilleud ten ge- 

 schenke aangeboden. Later heb ik het aan de Maatschappij der Ne- 

 derlandsche Letterkunde te Leiden gegeven, in wier handschriften-ver- 

 ^zameling het thans berust, 



