( 117 ) 



vijf hierin voorkomende biographieën waren v^f jaren te vo- 

 ren in de »Monumeuta Germaniae historica" verschenen *), 

 doch Wybeands begreep, evenals het Bestuur van het Friesch 

 Genootschap onafhankelijk van hem óók reeds had begrepen, 

 dat het geheel alleszins waardig was te worden gedrukt. 

 Nauwelijks had hij zich dan ook tot het bezorgen der uitgave 

 aangemeld, of men nam zijn aanbod aan, en zoo is de weten- 

 schappelijke wereld in het bezit gekomen van een werk, dat 

 door de uitgevers der »Monumenta" zelven openlijk is ge- 

 kenschetst als »in musterhafter Weise herausffegeben von 

 Aemilius W. Wybrands" f). Dat zulk een getuigenis van 

 zulke mannen voor de eer van zijnen naam iets te betee- 

 kenen heeft, behoeft niet te worden gezegd. Wie voorts 

 BusKKN Huet's »Land van Rembrand" heeft gelezen, weet 

 wel, dat in het eerste deel daarvan reeds met een populair- 

 wetenschappelijk doel van Wybrainds' arbeid gebruik is ge- 

 maakt §). 



Van geheel anderen aard is het in de tweede plaats ge- 

 noemde geschrift, » De abdij Bloemhof te Wittewierum in 

 de dertiende eeuw ; bijdragen tot de geschiedenis van kerk 

 en beschaving in Nederland", in 1883 door deze Letter- 

 kundige Afdeeling der Koninklijke Akademie van Weten- 

 schappen in het licht gezonden '^*). Hier is Wybrands niet 

 de bezorger van eens anders arbeid, maar de schrijver van 

 een eigen werk. Wat hij er in mededeelt over de Orde der 

 Norbertijnen, over het ontstaan van het klooster Bloemhof, 

 over de uitwendige en inwendige geschiedenis van dat kloos- 

 ter onder den abt Emo en na diens dood ; wat hij verder 

 verhaalt aangaande de werkzaamheid der abten buiten het 

 klooster, het is alles geput uit de beste en meest oorspron- 



*) Scriptor urn tomus XXIII (Hannov. 1874), p. 573 — 608. 

 f) Neues Archiv der Gesellschaft für altere deuUche OescUchtshunde, 

 Bd. Y (Hannov. 1880), S. 233. 



§) Oorspronkelijke uitgave (Haarl. 1882), dl. I, blz. 36—45. 

 ") Verhandeling en f dl. XV. 



