( 121 ) 



had hij op zich genomen, de abtenlevens der Friesche kloos- 

 ters Bloemkamp en Mariëngaarde, geschreven door Sibrandus 

 Leo en minder nauwkeurig door Matthaeüs in zijne »Ana- 

 lecta" uitgegeven, te zaraen met de nog slechts in hand- 

 schrift bestaande abtenlevens van Bloemkamp door Thomas 

 Groningensis, met inleiding en aanteekeningen voor het 

 Friesch Genootschap te bev^erken *). Tntusschen heeft hij 

 over deze onderwerpen geene schriftelijke aanteekeningen 

 nagelaten. 



Zoo ligt dan zijn leven, ook wat het wetenschappelijk 

 gedeelte betreft, als een afgesloten geheel voor ons. Ik heb 

 getracht, het u te schetsen naar mijn best vermogen, in 

 vriendschap jegens den overledene, maar tevens getrouw aan 

 de waarheid. Zeven jaren geleden las ik van deze zelfde 

 plaats het levensbericht van Moll. De leerling, die de 

 voetstappen van den meester zoo waardiglijk drukte, is hem 

 wel spoedig gevolgd, hij de jongste der drie, die gepoogd 

 hebben, ook na het voltooien hunner academische studiën 

 de kerkgeschiedenis van Nederland te blijven beoefenen, en de 

 traditiën der eens zoo talrijke school van Moll te bewaren. 

 De gelegenheid om zelf leerlingen te vormen en in hen de 



DO O 



lijn verder voort te zetten, is hem helaas niet geschonken; 

 maar zoolang er sprake zal zijn van Nederlandsche kerk- 

 historici van den echten, rechten stempel, die volgens de 

 eenig ware methode van streng bronnenonderzoek, met cri- 

 tische scherpzinnigheid en zorgvuldige nauwkeurigheid heb- 

 ben gearbeid, zoolang zal ook de naam van Aemilius Wil- 

 lem Wybrands met welverdiende onderscheiding worden 

 genoemd. 



*) Verg. Handelingen en Mededeelingen als boven, over het jaar 1884, 

 blz. 98. 



