LXWIIT 



gekeurd, gaf aanleiding, de aldus omschreven taak toe te 

 vertrouwen aan eeue Commissie, bestaande uit de Heeren 

 Behrens, Maiitin en Verloren, en hun verlof te geven, zoo 

 zij zulks mochten verlangen, zich met nog twee andere leden 

 der Afdeeling in verbinding te stellen. 



Voornoemde Commissie bracht den 27*^^° November 1886 

 haar eerste rapport uit. Hare conclusie om den Minister 

 allereerst een onderzoek naar de bruikbaarheid der demar- 

 catielyn van Starikg voor te stellen, en Z.Exc. te verzoeken 

 het doel, waartoe hij de nieuwe geologische kaart wenschte 

 te bestemmen, nauwkeurig aan te geven, verwierf niet ter- 

 stond de algemeeue goedkeuring. Men meende, dat het licht 

 in deze van de Afdeeling moest uitgaan, vooral omdat het 

 verzoek tot het bezorgen van eene nieuwe of verbeterde 

 uitgave der geologische kaart van Nederland, door de Af- 

 deeling zelve in 1874 aan den Minister gericht was. Na 

 eenige discussiën werd besloten, de Commissie diligent te 

 verklaren en aan hare thans fungeerende leden, o. a. ook 

 omdat de Heer Verloren eerstdaags onder de rustende leden 

 zou worden opgenomen, de Heeren van Diesen, van Bemme- 

 LEN en VAN Riemsdijk toe te voegen. 



De Heer Martin, lid der Commissie en steller van het 

 in November voorgedragen rapport, trachtte het standpunt, 

 waarop hijzelf en zijne medeleden, bij het ontwerpen daar- 

 van zich geplaatst hadden, in de Vergadering van 18 De- 

 cember 1886, toe te lichten, en hield staande, dat een nader 

 overleg met den Minister, al ware het enkel om de finan- 

 cieele zijde van het vraagstuk te regelen, aan verdere be- 

 moeiingen behoorde vooraf te gaan. Hij stond tevens het 

 denkbeeld voor dat, als de Afdeeling wellicht geene termen 

 mocht vinden aan zijn voorstel gevolg te geven, de Com- 

 missie zelve zich met den Minister in verbinding zou kunnen 

 stellen. Tegen deze opvatting echter werden zoovele bezwaren 

 in het midden gebracht, dat zij niet in stemming kon ko- 

 men. De Afdeeling, niet wenschende af te wijken van haar 

 in November 1886 genomen besluit, meende dus nogmaals 



