XCIÏ 



De Zoölogie vond bare woordvoerders in de ïïeeren Hu- 

 BRECHT en Martin. De eerste handelde over de pliylogenie 

 van het zenuwstelsel der Vertebraten, en deelde mede dat 

 bij door onderzoekingen, aan Nemertinen verricht, tot de 

 overtuiging was gekomen, dat deze dieren in den samen- 

 bangenden zenuwplexus een dorsomediauen zenuwstam bezit- 

 ten, die het aequivalent is van het ruggemerg der hoogere 

 dieren, en dat de van dien stam afgaande gepaarde, meta- 

 meer geplaatste, dwarsstammen zich ongekunsteld met de 

 meer primitieve ruggemergzenuwen der lagere Chordata laten 

 vergelijken, ook in dit opzicht, dat door hen viscerale takjes 

 naar den darmwand en de bloedruimten worden afgegeven. 

 Van de zijstammen der Nemertinen, was veellicbt de ramus 

 lateralis nervi vagi of de nervus lateralis (der lagere Verte- 

 braten), en van hare hersenlobben de gangliën der kopzenu- 

 wen een overblijfsel. Met den nervus vagus der Nemertinen, 

 wenschte de spreker den ramus intestinalis nervi vagi in ge- 

 netisch verband te brengen (V. M. 3, III, 123). 



De Heer Martin hield eene voordracht over de fossiele 

 olifanten en andere tertiaire Vertebraten van Java, en be- 

 handelde de vraag of zy tot de plioceene, dan wel tot de 

 mioceeue formatie behoorden gerekend te worden. Voor beide 

 meeningen was veel te zeggen. Uit eene zekere mate van 

 overeenkomst tusschen de tertiaire Vertebraten, gevonden in 

 Japan, China, voor-Indië en de eilanden van den Indischen 

 Archipel, liet zich afleiden, dat laatstgenoemden vroeger met 

 het vaste land verbonden zijn geweest. 



Tot het gebied der Botanie behoorden de voordrachten der 

 ïïeeren Beijerinck, de Vries en Rauwenhoff. 



De ïïeer Beijerinck sprak over de galnoten, door den steek 

 van Nematus Capreae verwekt aan de bladeren van Salix 

 atnygdalina, en kwam, na eene uivoerige uiteenzetting van 

 een groot aantal feiten, tot deze gevolgtrekkingen: P. dat 

 de vorming der hierboven genoemde uitwassen niet berust 

 op de aanwezigheid van het gelegde ei, maar op die eener 

 met het ei door eene giftklier afgescheiden stof; 2^. dat 



