( 4 ) 



welken met onverbiddelijke strengheid de hand werd 

 gehouden. Tegen eenz^dig-intellectueele ontwikkeling werd 

 gewaakt door systematische lichaamsoefening en door werk- 

 tuigelijken arbeid. Maar overigens werd het leeuwenaandeel 

 toegewezen aan de studie der oudheid en, ten einde de 

 vruchten dezer opvoeding zooveel mogelijk te verzekeren, werd 

 den zonen des huizes de verplichting opgelegd om, welke 

 levensbestemming zij ook voor zich zei ven mochten kiezen, 

 aan de hoogeschool met de studie der letteren te beginnen 

 en daarin den doctorstitel te behalen, eene verplichting 

 die ook door allen getrouw en tijdig is nagekomen. 



Wantrouwend zou hier misschien iemand kunnen vragen, 



welke wel de onmiddellijke vruchten waren van eene zoo 



ongewone en tegenwoordig misschien wel geheel onmogelgke 



opvoeding? Nevens hetgeen de eigen herinnering van velen 



onzer daarvan nog bewaren mag, laat ik hier een oud vriend 



spreken, die in het feit dat, en in de wijze waarop hij mij in 



deze aangelegenheid heeft willen bijstaan, op nieuw heeft 



bewezen, dat eene schitterende positie onder den hemel van 



Italië hem zyn geboortegrond niet doet vergeten. Ik bedoel 



Jac. Moleschott, die het in een schrijven aan mij een 



voorrecht noemt als student te Utrecht — waar de familie 



na de benoeming van den vader tot Procureur-Generaal bij 



het Provinciale Hof aldaar zich met der woon gevestigd had — 



de vriend der von Baumhauer's te z^n geworden, Hoe blonk 



hun jeugdig gesternte aan den ütrechtschen hemel ! roept hij 



uit. Allen beschaafd in dien algemeenen zin, die het onmogelijk 



maakt, dat de vakwetenschap in handwerk ontaardt, allen 



grondig klassiek en wijsgeerig gevormd, toonden zij zich in 



dit gunstige licht, dat men met geen hunner op vertrou- 



welijken voet komen kon, zonder de gezamenlijke broeders 



te leereu kennen. En onder wat zij gemeen hadden, muntte 



vooral uit die ernstige eerbied, dien zij voor hunnen vader 



koesterden. Ik beken, zegt Moleschott, dat ik dikwijls niet 



wist, wat grooter was, mijne verbazing over de onbuigzame 



gestrengheid van den toch zoo achtenswaardigen vader, of 



