(9) 



veel gereisd en met de meeste scheikundigen van naam onder 

 zyne tijdgenooten persoonlek kennis gemaakt, maar in zgne 

 studiejaren en gedurende het eerste gedeelte van z^ne loopbaan, 

 alzoo gedurende de periode, die gewoonlijk voor de verdere 

 richting van het wetenschappelijke leven beslissend is, heeft hij 

 den invloed van Muldee alleen ondergaan. Om dien nu naar 

 behooren te waardeeren, is het noodig eeu blik te werpen 

 op den toestand der scheikunde in dien tyd en in ons 

 vaderland. Het waren de laatste levensjaren van Berzelius, 

 gedurende welke de bijna oppermachtige invloed, dien deze 

 vroeger had uitgeoefend, aanmerkelyk aan het dalen was. 

 Zijn dualistisch systeem, dat de vraag naar den aard der 

 scheikundige verwantschap als opgelost voorstelde, kon de 

 nieuwe feiten, door Dumas en andereu aangebracht, niet meer 

 opnemen ; zijn atoomleer openbaarde geen geringere zwak- 

 heden en geen mindere willekeur dan die in Dalton 's ato- 

 mistiek reeds lang waren veroordeeld. Maar aan de andere 

 zijde had Beezelius belangstelling in chemisch onderzoek 

 gewekt en methoden in elke richting geschapen. Hun, voor 

 wie de Chemie voornamelijk in het inductief-experimenteele 

 bestond, bleef hij daarom de Meester. En tot de zoodanigen 

 behoorde Muldee. Voor hem was de Chemie eigenlijk — hij 

 heeft het met bijna dezelfde woorden gezegd — een soort van 

 beschrijvende wetenschap, met chemische in plaats vau mor- 

 phologische middelen tot onderscheiding, eene historia chemica 

 corporum. Het voorname was : het rijk der verschijnselen 

 uit eigen aanschouwing te leereu kennen en die kennis 

 door eigen onderzoek uit te breiden, nieuwe stoffen te be- 

 reiden, samenstelling en eigenschappen te bepalen, toepas- 

 singen aan te wijzen in de richting van physiologie, agri- 

 cultuur, industrie en zelfs van wetgeving. 



Om billijk te zijn, moet echter niet worden vergeten, dat er 

 dien tijd op theoretisch chemisch gebied geen voor Muldee 

 en zijne leerlingen bepalende aantrekkingscentra bestonden; 

 Buijs Ballot's richting was te physisch en te wiskundig om 

 door hen gewaardeerd te kunnen worden en van de experi- 



