( 25 ) 



tie over dit onderwerp in in het Tijdschrift ter bevordering 

 van Nijverheid. Het onderzoek had op Cura9ao en onder- 

 hoorigheden, in Suriname en ter kuste van Guinea niet tot 

 geweuschte uitkomsten geleid, maar gelukkiger waren de 

 pogingen in Oost-Indic. Het stuk is voor de zaak zelve 

 van belang, daar het de rapporten bevat van den Hoofd- 

 ingenieur, Chef van het Mijnwezen C. de Groot en van Dr. 

 JüNGHüHN, benevens een bericht van den Directeur der Bur- 

 gerlijke Openbare werken aan den Gouverneur Generaal, met 

 een staat der bekende en vermoedelijke jaarlijksche opbrengst 

 van de aardoliebronnen in Nederlandsch Indië, alsmede 

 opgave der literatuur tot 1869. De analyse der gezonden 

 monsters leverde echter weinig merkwaardigs op. Deze be- 

 stonden meerendeels uit hoog kokende bergteerachtige stoffen, 

 aan de oppervlakte van den bodem verzameld en leverden 

 geene gegevens voor de beoordeeling van hetgeen boringen 

 zouden kunnen opleveren. 



Inmiddels naderde het tijdstip dat VON Baümhauer's 

 openbare werkzaamheid een geheele verandering zoude on- 

 dergaan. In 1864 verwisselde hij het professoraat te Amster- 

 dam met het Secretariaat van de Hollandsche Maatschappij 

 van Wetenschappen te Haarlem. Wat hem daartoe bewoog 

 behoort niet tot het publiek domein, maar veilig mag wor- 

 den aangenomen, dat de toenmaals zoo onzekere positie van 

 Hoogleeraar aan het Athenaeum, met een honorarium waar- 

 van het vaste gedeelte /' 1500 bedroeg en het ander zeer 

 wisselvallig was, er een groot aandeel in heeft gehad. Hij 

 was echter niet voornemens, daarmede afscheid te nemen 

 van de Chemie. Integendeel, hij hoopte op de benoeming 

 ook tot Conservator aan Teyler's genootschap, welke betrek- 

 king in den laatsten tijd met die van Secretaris der Holl. 

 Mij. tegelijk was waargenomen en die liem de beschikking 

 zoude geven over ruime middelen van onderzoek. De 

 teleurstelling die de niet-vervulliug dier hoop hem berok- 



