( 29 ) 



loopbanen kunnen hebben afgelegd, alvorens zij onder den 

 invloed van de aantrekkingskracht der aarde kwamen en 

 voortaan met haar en zoovele andere kleine lichamen die 

 de aarde reeds uit ons zonnestelsel heeft bemachtigd, eene 

 geheel gewijzigde baan om dè zon hebben moeten volgen. 

 Te dier tijde werd dit denkbeeld ,niet met gunstige oogen 

 aangezien en Berzelius sprak er, althans zijdelings, een ongun- 

 stig oordeel over uit, dat 20 jaar lang autoriteit behield. Toen 

 werd door de spectraalaualyse en de hypothese van Schiapa- 

 RELLi een nieuw licht over de meteorieten verspreid. Men 

 leerde hun verwantschap met de kometen kennen, zocht 

 verband tusschen hen en het microscoop deed er gesteenten 

 in ontdekken, die op de aarde niet ontbreken, maar vrij 

 zeldzaam aangetroffen wordeu, en zoo werd en bleef de 

 aandacht der geologen op dit onderwerp gevestigd. Noedens- 

 KioELD vond op de uitgestrekte sneeuwvelden van Groenland 

 stof van meteorischen oorsprong en soortgelijk stof hebben 

 de diepzeepeilingen der Ohallenger-expeditie aan den dag 

 gebracht. Von Baumhauer's hypothese werd door Nordens- 

 KiOELD uitgebreid tot de opvatting van de geheele aarde 

 als een agglomeraat van meteorisch materiaal, wat door de 

 wetenschappelijke wereld niet slechts als eeu interessant 

 vermoeden, maar als eene aannemelijke hypothese is aange- 

 merkt. Deze generalisatie zijner denkbeelden werd door 

 VON Baumhauer dikwijls met bizondere voldoeninsf aauffe- 

 gehaald. Jammer dat hij de hypothese van Norman Lockyer 

 niet heeft leereu kennen, die den meteorietenring met de 

 periode der zonnevlekken en indirect ook met de periode 

 van het aardmagnetisme in verband gebracht heeft. 



In later jaren heeft von Baumhauer zich wel meer speci- 

 aal met het analytisch onderzoek van meteorieten bezig 

 gehouden, maar hij bleef de meer bespiegelende discussie van 

 Haidinger en anderen steeds met veel belanffstelling volgen, 

 en heeft later ook van de theoretische onderzoekingen van 

 Haidinger op zeer vernuftige wgze gebruik gemaakt, om de 

 ontstaanswijze der spheroïdische indrukken aan de opper- 



