( 69 ) 



nig of iu het geheel niet gebezigd en bleven alleen in de 

 omgangsspraak over. Hadden deze schryvers nu maar door- 

 gaans de schoonste en best luidende der bestaande vormen 

 gekozen; maar helaas dat was de uitzondering, de paarlen 

 raakten vtelal in het zand verloren, en de bekrompen leer, 

 aan een ongelukkig voorschrift van Horatius ontleend, dat 

 het gebruik alles beslist en dat men de in onbruik geraakte 

 vormen niet terug mag roepen, verarmde de eertijds rijke 

 taal zoodanig, dat zij, evenals een slechte huishoudster, na- 

 deriiand van de naburen ontleenen moest wat zij uit haar 

 eigen bezit roekeloos verdaan had". Om dien verwaarloos- 

 den SC" at terug te winnen moet de taalkundige bij het een- 

 voudige volk in de leer gaan, en vooral ook de overblijfsels 

 der oudheid beoefenen, voordat nog de tongvallen zich in 

 een gemeene schrijftaal hadden verloren. Daarbij versmade 

 hij ook de hulp niet, die de kunst aan de wetenschap bie- 

 den wil. Het voorbeeld van Griekenland kan bewijzen, hoe 

 schoon en nuttig beide gepaard gaan. Met de muziek in- 

 zonderheid staat de leer van de welluidendheid der taal in 

 het nauwste verband. — ■ Maar ik zou te veel van Uw aan- 

 dacht vergen, indien ik voortging met het merkwaardige 

 boek aldus te ontleden. Genoeg reeds voor mijn doel heb 

 ik er uit aangehaald. Het was mij slechts te doen om U 

 mijn overtuiging mee te deelen, dat in deze Bespiege- 

 lingen de verklaring ligt opgesloten van den lateren 

 veelvuldigen arbeid van onzen vriend. Als wij de breede 

 lijst zijner geschriften doorloopen en nagaan over hoeveler- 

 lei onderwerpen zij in een bonte opeenvolging handelen : 

 over taalkunde, tongvallen, letterkunde, overleveringen, fa- 

 belleer, rechtsgebruiken, heraldiek, genealogie, topografie en 

 wat niet al, komt het ons voor als hadden wij met een 

 veelschrijver te doen, die van de eene liefhebberij naar de 

 andere overgaat, al naardat het hem voor het oogenblik 

 gelust. Maar dat zulk een oordeel even onjuist als licht- 

 vaardig zou wezen, bewijzen ons de bespiegelingen, die hen 

 alle inleiden en aankondigen. Deze ontvouwen ons het plan 



