( 71 ) 



grondbeginselen te werk gaat. Dit is (zoo verzucht hg) een 

 rara avis in terris, en verdient de meeste aanmoediging". 



Voorloopig bestond de aanmoediging, behalve in de aan- 

 gehaalde loftuiting, slechts in de benoeming tot lid van d; 

 Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde, welke echter 

 toen ter tijd meer te beduiden had dan tegenwoordig, in- 

 zonderheid zoo zij geschiedde op aanbeveling van mannen 

 als Hamaker en Tijüemak. De jeugdige geleerde kwam 

 er door in vriendschappelijke betrekking tot de meest 

 gevierde beoefenaars van zijn vak. Maar hij behoefde nog 

 iets anders — een ambt, waarvan hij kon bestaan. Na zijn 

 terugkomst van den veldtocht had hij zich als advokaat 

 bij het Hoog Militair Gerechtshof te Utrecht neergezet; doch 

 voor de praktijk was hij minder geschikt. Hij hoopte op 

 een aanstelling bij het Gerechtshof, om te beginnen, als 

 substituut-griffier. Jaren lang is dit zijn wensch gebleven, 

 vervuld is hij nooit. Terwijl hij wachtte en uitzag, ging 

 hij voort met studeeren en met het uitgeven van wat hem 

 merkwaardigs voorkwam, in de Bijdragen van Schull en vaN 

 DKR Hoop, in het Tijdschrift van van der Monde en in het 

 toen juist gestichte Taalkundig Magazijn van de Jager. 

 Ook het dichten staakte hij niet, zooals zijn initialen onder 

 menig vers in de Utrechtsche Studenten-Almanak, in de 

 Musen-Almanak en in andere Jaarboekjes bewijzen. Van 

 meer beteekenis was zijn Bloemlezing uit Shake- 

 speare, die in 183-1 bij Immerzeel verscheen, en van een 

 toenemende heerschappij over de taal en den versbouw ge- 

 tuigde, en die, ofschoon thans verouderd en door beter ver- 

 drongen, voor haar tijd een verdienstelijke proeve mocht 

 heeten; gelijk zij dan ook een gunstig onthaal vond. In 

 het jaar daarop verscheen nog eens een gedicht in afzon- 

 derlijke uitgaaf, een romance, onder den titel: Het Bas- 

 kische meisje, een tafereel uit den jammerlijken burger- 

 oorlog in Spanje, die toen aller aandacht trok. Maar van 

 toen af werden toch de gedichten allengs zeldzamer, om 

 weldra geheel op te houden. Zijn jeugd verstreek; ook 



