( 72 ) 



breidden zieli de zorgen meer eu meer als donkere wolken 

 over zijn levensweg uit. Verwachtingen, die hij had ge- 

 koesterd, werden teleurgesteld: in een aanteekening van zijn 

 hand staat het jaar 1834 als annus funestus aangeschreven. 

 Hij zag anderen voorgetrokken, die hij niet als zijn meer- 

 deren kon aanmerken, en ïnet begeerlijke ambten bevoor- 

 recht. Hij bleef geleerde op eigen kosten. Maar daarom 

 niet minder van harte en niet minder ijverig. In 183G ver- 

 schenen zijn Leer der enkele en dubbele vokaal- 

 spelliiig en Iets over de provinciale dialecten; 

 en nevens deze zuiver taalkundige opstellen zijn Neder- 

 landsche Volksoverleveringen en Godenleer, 

 een jaar later door de Nederlandse h e Volksromans 

 gevolgd. Met deze twee gewichtige werken, die nog altijd 

 in eere worden gehouden en die waarlijk de baan hebben 

 gebroken voor hetgeen anderen op dit gebied hebben voort- 

 gebracht, begint onze auteur een nieuw gedeelte van zijn 

 uitvoerig plan ten uitvoer te leggen. Hij begeeft zich op 

 het gebied der fabelleer en der volksliteratuur dat hij in 

 zijn Bespiegelingen als onafscheidelijk van dat der 

 taalkunde had beschreven. 



Wie thans deze boeken onderhanden zou willen nemen 

 om over de verdienste van hun schrijver uitspraak te doen, 

 moge wel bedenken dat zij van vóór de herleving der Ne- 

 derlandsche taal- en letterkunde dagteekenen. De Ferguut, 

 om iets te noemen, ligt nog in handschrift: van den Bergh 

 spreekt van »de uitgaaf, die Prof Visscher voorbereidt". 

 Hoe ver ligt die tijd, ik mag wel zeggen die voortijd der 

 wetenschap, achter ons! Aan de boeken, die toenmaals ge- 

 schreven werden, de maat aan te leggen, waarmede terecht 

 de arbeid van hedendaagsche geleerden gemeten en beoor- 

 deeld wordt, zou meer dan onbillijk, zou onredelijk wezen. 

 Een grondige en in alle opzichten nauwkeurige behandeling 

 der stof had uit den aard der zaak, bij het gemis van den 

 noodigen voorarbeid, tot geringe afmetingen beperkt moeten 

 blgven ; en dat was het immers niet wat de ontluikende 



