( 76 ) 



VHii taal en zeden der oudheid in het licht te brengen en 

 ter uitgave gereed te maken". Met grooten ijver, zegt 

 men, was Hoekstra aan het werk getogen ; maar nauwlijks 

 begonnen was hij al in 1829 overleden, voor dat hij nog 

 iets had kunnen afwerken. Een opvolger was hem niet 

 gegeven: de gebeurtenissen van 1830 hadden andere zorgen 

 op den voorgrond gedrongen. Thans echter, nu de belan- 

 gen der wetenschap weer een williger gehoor begonnen te 

 vinden, wendde zich van den Beiigh (ik vermoed op aan- 

 sporing zijner vrienden) tot de regcering, met het verzoek 

 »om door Z. M. aangesteld te worden tot het opsporen en 

 aan het licht brengen van de vele merkwaardige gedenk- 

 stukken onzer oude Historie en Letterkunde, zoo binnen 

 als buiten 's lands in handschrift aanwezig'\ Blijkbaar was 

 het de post van Hoekstra, dien liy begeerde ; niemand die 

 er op dit oogenblik ook beter aanspraak op kon maken 

 dan hij. 



Het trof toevallig en kwam heni bij zijn verzoek te stade, 

 dat kort te voren de gewezen hoogleeraar te Leuven, Mone, 

 die op last der Engelsche Record-commission bibliotheken 

 en archieven in het noorden van Frankrijk doorzocht, onze 

 regeering opmerkzaam had gemaakt op de talrijke gedenk- 

 stukken onzer geschiedenis en letteren, die daar en in- 

 zonderheid te Rijssel als begraven lagen. Het was den 

 Duitschen geleerde ontgaan, dat uit dien niet zoo verholen 

 schat Kluit en van Wijn en anderen in de vorige eeuw 

 reeds veel van het belangrijkste hadden opgediept en aan 

 het licht gebracht. Onze regeering, wier raadslieden in dezen, 

 DE Jonge en Groen van Prinsteuer, beter op de hoogte 

 der zaak waren, vond evenwel hierin geen reden om den 

 wenk van een zoo geacht man als Mone in den wind te 

 slaan, en zag naar iemand om, dien zij juet een zending 

 naar Rijssel en andere Noord-fransche archieven kon belas- 

 ten. Zij sloeg het oog op Nijhoff in de eerste plaats, den 

 uitgever der Gedenkwaardigheden uit de Geschiedenis van 

 Gelderland, maar deze maakte bezwaar. Dat gaf van den 



