( 79 ) 



golden werd, geenszins om den Minister hard te vallen, 

 voor wieus rekening zij komt. Integendeel. Een ieder zij 

 met zijn eigen vermogen zoo vrijgevig als zijn omstandig- 

 heden meebrengen ; met de penningen van den Staat, door 

 velen niet zonder drukkend bezwaar opgebracht, kan naar 

 mijn oordeel een regeering moeilijk te zuinig zijn. Het 

 kwam mij daarentegen voor, dat het zijn nut kon hebben, 

 hun, die zich soms beklagen over de spaarzaamheid, waar- 

 mee de hedendaagsche parlementaire regeering de eischen 

 der wetenschap en vau haar beoefenaars inwilligt, te her- 

 inneren, dat in dit opzicht de meer monarchale regeering 

 die vooraf' is gegaan niet anders placht te handelen. Ter 

 eere vau van den Bergh zij tevens opgemerkt, dat, zoo hy 

 weinig heeft ontvangen, hij toch al ontvangen heeft wat 

 hij had gevraagd. 



Aan de bezorging der uitgaaf heeft hij nog veel moeite en 

 veel tijd besteed. Het eerste deel kwam uit in 1842, het tweede 

 in 1845, het derde in 1847. Aan dien tragen voortgang be- 

 antwoordt de voortreffelijke bewerking ten volle. Onder de 

 werken van onzen vriend bekleeden de Gedenkstukkeu 

 tot opheldering der Nederlandsche Geschiede- 

 nis een eereplaats. Het is hun aan te zien dat zij dagteeke- 

 nen uit het midden van zijn leven, toen zijn kunde en talent 

 hun vollen wasdom hadden bereikt. Het eerste deel bevat losse 

 stukken uit bijna alle tijdvakken onzer geschiedenis tot aan 

 het eind der XVI'''-' eeuw. Bijna geen of het heeft bijzondere 

 waarde; de keus uit een ruimen overvloed is met overleg ge- 

 scliieJ, en getuigt van de historische kennis zoowel als van 

 het oordeel vau hem die gekozen heeft. De teksten zijn nauw- 

 keurig weergegeven ; de aanteekeniugen, van uitlegkundigen 

 zoowel als van geschiedkundigen aaril, zijn voldoende zonder 

 overbodig te worden en doorgaans juist. De twee volgende 

 deelen, even lofwaardig van bewerking, vormen in tegen- 

 stelling met het eerste een aaneengesloten geheel. Zij be- 

 vatten namelijk de briefwisseling tusschen de landvoogdes 

 Margaretha van Oostenrijk en haar vrienden, van 1500 tot 



