( 83 ) 



te heropenen. Hij kon niet anders dan voortgaan in de 

 aangenomen richting en voortwerken op zijn eigen hand. 

 Tot de V e r e e n i g i n g ter bevordering der oude 

 N e d e r 1 a n d s c h e Letterkunde, in 1843 door Jonck- 

 BLOEï en DE Vkies opgericht, trad hij dan ook niet toe. 

 Zooals ik reeds zeide, zijn Roman van Limborch ver- 

 scheen niet daar, maar in de Werken van de Maatschappij 

 der Nederlandsche Letterkunde. 



Over die uitgaaf hebben in een vorige vergadering twee 

 onzer meest deskundige leden zich minder gunstig uitge- 

 laten. Zij hebben de noodzakelijkheid om het werk over 

 te doen onbewimpeld uitgesproken. Het past mij, leek in 

 bet vak, zeker niet tegen dit vonnis in verzet te komen. 

 Maar ik mag toch wel den nadruk leggen op hetgeen zij 

 er slechts ter loops by voegden: dat de uitgaaf voor den 

 tijd, waarin zij verscheen, verdienstelijk en voldoende was. 

 Dat oordeel kan ik bevestigen, en ik doe het gaarne, met 

 de getuigenis van een doode, wiens gezag door niemand hier 

 aanwezig zal worden gewraakt : Jonckbloet ! Gij herinnert U, 

 hoe, weinige maanden voordat de Limborch uitkwam, de ge- 

 leerde wereld had gedaverd van den slag, waarmede, in een 

 Gidsartikel, Lulof's Handboek verpletterd en de strijd op 

 leven en dood tusschen de oude en de nieuwe school ver- 

 klaard werd. Van den Bergh, die Jonckbloet goed kende 

 en nu en dan in Den Haag ontmoette, had zich dat doem- 

 vonnis over de oude methode wel niet ten volle, maar toch 

 gedeeltelijk aangetrokken, en hij zal dan ook zijn uitgaaf, 

 toen zij voltooid was, niet zonder eenige siddering aan het 

 oordeel van zulk een geweldiger onderworpen hebben. In- 

 derdaad, in alle opzichten gunstig luidde het vonnis ook 

 niet ; aan aanmerkingen was geen gebrek ; doch de slotsom 

 viel toch bevredigend uit. » Overigens (sprak de rechter) 

 wilt ge ook nog een woord, dat niet naar de Gids riekt — 

 welnu, ik ben recht blij dat Gij ons den Limborch gege- 

 ven hebt en wel zooals hij daar is. Wanneer hij eens in 

 andere handen gevallen was, in professorale bijvoorbeeld!" 



6* 



