( 85 ) 



beoefenaars hun voordeel gedaan ; zij hebben gezaaid in deü 

 grond, dien hij had omgeploegd, en, het spreekt van zelf, 

 rijker vrucht gekregen dan hij aanvankelijk mocht inzame- 

 len. Toch komt aan hem in dezen de eer toe, die aan de 

 baanbrekers, op welk gebied ook, verschuldigd is. 



Anders dan eer leverde hem zijn arbeid ook nog steeds 

 niet op. Met moeite vond hij een uitgever voor zijn wer- 

 ken. Nauwlijks twee van deze zijn bij een en dezelfde firma 

 verschenen. Zij gaven geen voordeel aan den drukker en 

 veel minder nog aan den auteur. Ook geen winstgevend 

 ambt werd hem toebedeeld. Hij was en bleef advokaat, in 

 naam. Te vergeefs had hij voor en gedurende zijn archief- 

 reis om den bescheiden post van substituut-griffier bij het 

 Hoog Militair Gerechtshof gevraagd. Hij verstond de kunst 

 van solliciteeren niet ; het ontbrak hem aan de eigenschap- 

 pen, waardoor men in de wereld vooruit komt. Ook waren 

 de tijden hem niet dienstig. Toen in 1847 ons voormalig 

 medelid Goris Mees het professoraat te Deventer voor een 

 plaats in de Rechtbank te Rotterdam verlaten had, waren 

 er die van den Bergh het liefst tot zijn opvolger benoemd 

 wenschten te zien. Van de richting, die zij voorstonden, 

 was hij de waardigste vertegenwoordiger. Doch die gansche 

 richting was in minachting geraakt bij de toongevers onder 

 de deskundigen. Jonckbloet, die haar verslagen had, ver- 

 overde den katheder. Te recht, wie zal het tegenspreken? 

 Maar wie zal aan den anderen kant ontkennen, dat van 

 DEN Bergh toch ook zulk een post meer dan verdiend had ? 

 Omstreeks dezen zelfden tijd verloor hij zijn geliefde moeder, 

 met wie hij weer een poos in Den Haag had samenge- 

 woond. Hij trok zich dat verlies sterk aan. Zijn vrienden 

 klaagden over de moedeloosheid en neerslachtigheid, die 

 zich van hem meester maakten. Een paar jaren van mindere 

 bedrijvigheid streken over hem heen. Daar kwam in 1849 

 het praeceptoraat in de Nederlandsche taal en in de Alge- 

 meene Geschiedenis aan het Gymnasium te Leiden open. 

 en, zooals ik reeds in den aanvang zeide, die dubbele taak 



