( 88 ) 



zen, in Augustus 1843, had hij hem bij Jonckbloet ont- 

 moet en terstond op zijn rechte waarde geschat. Hi] hield 

 zich toenmaals bezig met den Warenar en met de kritiek 

 die hij van de uitgaaf, door de Vries bezorgd, in de Gids 

 dacht te geven. Daartoe behoefde hij eenige inlichtingen 

 van oudheidkundigen aard, en zijn ontmoeting met van den 

 Bergh gaf hem aanleiding om ze van dezen schriftelijk te 

 vragen. Aan het slot van zijn brief betuigde hij, die ge- 

 woon was te zeggen wat hij meende : » Onder het vele aan- 

 gename, dat mij mijn verblijf te 's Grayenhage heeft opge- 

 leverd, herinner ik mij met genoegen de kennismaking met 

 u, en weerkeei:ig beveel ik mij in uw herinnering aan". 

 Het bewaren van dezen brief bewijst, dat zulk een aanbe- 

 veling overbodig was. De achting was wederkeerig, hoe 

 ook hun aard verschillen mocht, en het wederzien te Leiden 

 daarom voor beiden een waar genoegen. De omgang leidde 

 spoedig tot vertrouwelijkheid. Bakhuizen deelde mede welke 

 betrekking hij te wachten had, en sprak den wensch uit 

 dat VAN DEN Bergh met en naast hem mocht worden aan- 

 gesteld. Met de objectiviteit, die hem in zoo hooge mate 

 eigen was, zag Bakhuizen in, wat aan zijn overigens zoo 

 veelz^dige kennis ontbrak. Hij was geen jurist en had 

 ook niet wat men een juridisch hoofd pleegt te noemen. 

 Hij begreep, dat hij bij het uitvoeren zijner plannen van 

 reorganisatie in het Rijksarchief, waaraan het archief van 

 het Hof en den Hoogen Raad van Holland stond toege- 

 voegd te worden, den bijstand zou behoeven van een rechts- 

 geleerde, die tevens taal- en oudheidkundige was. Niemand, 

 althans onder ons, vereenigde in zijn persoon deze vereisch- 

 ten in zoo hooge mate als van den Bergh ; hij scheen als 

 geschapen om aan te vullen wat aan Bakhuizen ontbrak. 

 En van zijn kant begeerde van den Bergh niets vuriger 

 dan wat de ander hem voorstelde. Op taalkundig gebied 

 had hij zijn rol zoo goed als afgespeeld. Te midden der 

 jongeren van de nieuwe school voelde hij zich niet op zijn 

 gemak, en hij ondervond dat zy weerkeerig hem niet tot 



