Lxxxvn 



alsof die spiu geeue spintepels hebben zoude, te weerspre- 

 ken en L. desultor voor dezelfde soort te verklaren als L. 

 mammillanus Cambridgb, waarbij die organen wel te vinden 

 waren geweest (Versl. en Meded. 2^ Reeks, XV, p. 186 — 198). 



Van botanischen aard waren twee bijdragen van den Heer 

 DE Vries, ééne van den Heer Suringar en ééne van den 

 Heer Treub. 



De Heer de Vries behandelde eerst het verschynsel van 

 »de samentrekking der wortels," belangrijk, omdat deze dee- 

 len daardoor, kort na het kiemen, bij het uitdrogen en da- 

 len van den grond, daar niet boven komen te staan, maar 

 die beweging kunnen volgen. De te beantwoorden vraag 

 was: welke krachten bij die samentrekking in het spel zijn. 

 Na vooraf te hebben gewezen op het feit, dat jonge wortels 

 van kruidachtige planten in water korter doch dikker worden 

 en daarbij in volumen toenemen, werd verder door tal van 

 proeven bewezen, dat deze uitkomst aan het korter doch 

 breeder worden der parenchymcellen moet worden toegeschre- 

 ven, en eindelijk, dat eene verandering in de richting der 

 spanning tusschen den wand en den inhoud dier cellen als 

 laatst naspeurbare grond van het verschijnsel behoort te 

 worden aangemerkt (Proces- Verb. van Sept. 1879 en Versl. 

 en Meded. 2^' Reeks, XV, p. 12 — 16). 



De tweede mededeeling van den Heer de Vries betrof » de 

 oorzaken van krommingen bij den groei van plantendeelen" 

 en strekte om te bewijzen, dat die krommingen niet recht- 

 streeks door den groei der celwanden, maar door eene wij- 

 ziging in de osmotische spanning tusschen den wand en den 

 inhoud der cellen wordt te weeg gebracht, zoodat eene toe- 

 neming dezer spanning aan de zijde, welke convex wordt, 

 de celwanden dier zijde uitrekt en daardoor kromming ver- 

 oorzaakt. Deze uitkomsten werden verkregen door het aan- 

 wenden van 1*^. de plasmolytische en 2^. de injectiemethode 

 van DuTROCHET, en de proeven in de eerste richting bij on- 

 derscheidene planten en plantendeelen, die in de tweede uit- 

 sluitend aan de ranken van Sicyos aiigulatus verricht. Eene 



