

Lxxxvni 



pogiug om uit te vorschen, welke stoffen in de cellen der 

 ranken de osmotisch werkzame zouden wezen, leidde tot het 

 vermoeden, dat dit de plantenzuren zijn, en verder tot liet 

 meer omvattende denkbeeld, dat die zuren, bij eiken turgor 

 van plantencellen, de voornaamste rol spelen en eene eenzij- 

 dige versnelling van den groei, door uitwendige krachten, 

 op eene versnelling van het proces van afzondering dezer 

 plantenzuren aan die zijde berust (Proces- Verb. van Nov» 

 1879 en Versl. en Meded. 2^ Reeks, XV, p. 51 — 174). 



De Heer Sueingae. deelde voorloopige uitkomsten mede 

 van z^n onderzoek eener Raflesia-soori, in de wildernis tus- 

 schen de Libi en de Lompattan-andjang, in de zuidelijke 

 Padangsche bovenlanden op Sumatra, bij gelegenheid van de 

 Nederlandsche expeditie naar dat eiland, op 29 December 

 1877, door de Heeren van Hasselt en Snelleman verzameld. 

 Na eene vergelijking der medegebrachte voorwerpen met de 

 afbeeldingen en beschrijvingea van andere bekende soorten, 

 kwam hij tot de overtuiging, met eene nog onbekende soort 

 van Rajiesia te doen te hebben, en noemde hij die Rafflesia 

 Hasseltii (Proces-Verbaal van Oct. 1879). 



De Heer Treub hield eene voordracht »Over kernen van 

 plantencellen" en betoogde drieërlei, nl. 1°. dat de onder- 

 scheiding tusschen kern-deeling en kern-afsnoering gehand- 

 haafd moet blijven, zelfs al mochten er in de toekomst over- 

 gangen tusschen die beide processen worden waargenomen; 

 2^, dat de kernen van naast elkander gelegen éénkernige 

 plantencellen zich dikwerf te gelijkertijd deelen, juist zooals 

 de kernen in veelkernige cellen gewoon zijn dat te doen — een 

 feit, 't welk voor de theoretische opvatting van »de cel" niet 

 van belang ontbloot zou zijn, en 3*^. dat de celdeeling bij 

 Chara fragiÜH^ en dus waarschijnlijk bij alle Characeeën, tot 

 stand komt door het breeder worden van de celplaat en niet 

 door de vorming van een naar binnen groeienden cellulose- 

 ring, hetgeen des te merkwaardiger is, daar de Characeeën 

 niet tot de hoogst ontwikkelde Cryptogamen behooren (Pro- 

 ces-Verbaal van Maart 1880). 



