( 29 ) 



werd hij op den liften September 1847 als student bij de 

 Rechtsgeleerde Faculteit te Leiden ingeschreven. 



Indien destijds reeds de scheiding tussahen rechts- en 

 staatswetenschappen bestaan had, die door de tegenwoordige 

 wet op het Hooger Onderwijs is ingevoerd, zou de Jonge 

 ongetwijfeld den cursus gevolgd hebben die voor het docto- 

 raat in laatstgenoemde is verordend. Er is niets dat ons 

 recht geeft tot de meening, dat hij begeerde in de rechts- 

 praktijk op te treden; alles dringt ons om aan te nemen, 

 dat hij wenschte zijns vaders voorbeeld te volgen, en aan de 

 waarneming van eenig ambt, waarin hij de middelen tot 

 levensonderhoud kon vinden, de studie der vaderlandsche ge- 

 schiedenis te paren. Zijn vader was in 1831 Rijksarchivaris 

 geworden ; ik geloof dat het voor den zoon reeds vroeg het 

 ideaal van zijn volgend leven geworden is, ook in dat op- 

 zicht in de voetstappen zijns vaders te treden. Te Leiden 

 was hij een bij uitnemendheid populair student ; hij dronk 

 er met volle, maar nooit met onmatige teugen, de vreugden 

 van het onbezorgde akademieleven ; ieder die met hem in 

 aanraking kwam, behield de aangenaamste herinnering van 

 zijne minzaamheid, zijne opgewektheid, zijne echte humani- 

 teit ; maar aan niemand gaf hij den indruk van een blokker, 

 of ook maar van een ijverig werker. Er waren echter som- 

 mige lessen die hem aantrokken. De colleges van Vissering 

 behaagden hem, niet alleen omdat daar zaken behandeld 

 werden die hem meer bijzonder belang inboezemden, maar 

 omdat hij gevoelde hoe die hoogleeraar zich, ook bij de be- 

 handeling der dorste onderwerpen, onderscheidde door eene 

 elegantie en fijnheid, die misschien aan de massa zijner leer- 

 lingen ontgingen. Van de commissie voor de maskerade was 

 hij natuurlijk de ziel ; want zoowel het aan de vaderlandsche 

 geschiedenis ontleende onderwerp, dat daarvoor gekozen was, 

 als de gelegenheid om bij het ontwerpen van het plan, de 

 keuze der costumes en het teekenen der herinneringsplaat zijn 

 kunstsmaak en kunsttalent aan den dag te leggen, gaven voor 

 hem aan die maskerade-studie eene hoogere beteekenis. De 



