( 64 ) 



lijk gebleven. Van zijn groot historiscli werk werd het laatst 

 verschenen deel, wel is waar, in 1878 uitgegeven, maar hij 

 ging even ijverig voort met de bouwstoffen voor het volgende 

 te verzamelen, en de schoone studie over Louise de Colligny, 

 die hij kort voor zijn dood in eenige plaatsen van ons land 

 heeft voorgedragen, en die na zijn verscheiden door zijn zoon 

 is uitgegeven, toont op nieuw op elke bladzijde hoezeer hij 

 in het Archief te huis was en honig wist te puren uit al 

 die verlepte papierbloemen. Ook was dit stukje slechts de 

 eersteling eener reeks van stukken die hij zich voorstelde 

 over het leven van historische vrouwen te schrijven, zonder 

 twijfel om in den verkwikkenden omgang met de edelste 

 van haar geslacht, eenige verpoozing te vinden van den tegen- 

 zin, dien het gestadig verkeer met de gepruikte Edele Heeren 

 te Batavia bij hem wekte. Ik herhaal het dus: zijn werk- 

 zaamheid op ander gebied verslapte niet, en toch, wat heeft 

 hij niet voor het Museum gedaan, wat wonderen heeft hij 

 er niet gewrocht ! De curiositeiteiten, zonder eenig systeem 

 in het benedendeel van het gebouw opeengestapeld, werden 

 naar andere lokalen verw^derd, en de plaats, daardoor ge- 

 wonnen, werd dienstbaar gemaakt aan de plaatsing van een 

 aantal, vooral voor de geschiedenis onzer kunst merkwaar- 

 dige doeken, die hij, op een ontdekkingstocht door het ge- 

 bouw, in schandelijk verwaarloosden toestand op de zolders 

 gevonden had. Een groot doek van Cornelis van Haarlem, 

 twee triptiek-deuren van Marten van Heemskerck, een aan- 

 tal portretten van historische personen door Ravesteyn, 

 Mierevelt en anderen geschilderd, werden aan het licht ge- 

 togen, en eene geheel veranderde verdeeling des gebouws, 

 eene doortastende wijziging in de rangschikking en tentoon- 

 stelling der kunstwerken, maakten een sieraad voor 's Gra- 

 venhage van het Museum, dat langen tijd aan landgenoot 

 en vreemdeling bijna meer ergernis over zijn slechte inrich- 

 ting dan bewondering van zijn meesterstukken had afgeperst. 

 Met voldoening kan ik hier getuigen, dat de groote ver- 

 diensten die DE JoNGü zich op verschillend gebied verworven 



