( 2 ) 



ting niet zou worden vervuld, heb ik het gewaagd voor u 

 op te treden, omdat ik het niet lijdelijk kon aanzien, dat 

 aan een man als verwijs de hulde zou worden onthouden, 

 die gewoonlijk aan de afgestorven leden dezer Akademie 

 wordt gebracht, en waarop hij ten minste even veel recht 

 heeft als eenig ander. 



Gunt mij daarom eene korte wijl uwe aandacht, als ik 

 zoo beknopt mogelijk u de omtrekken van een levensbeeld 

 van VERWIJS zal trachten te schetsen; voor weinige oogen- 

 blikken slechts, want voor eene uitgewerkte schilderij is het 

 hier de plaats niet ; en voor wie uwer daarnaar verlangt, 

 zij het, zoo noodig, herinnerd, dat zij geleverd is in het 

 voortreffelijk levensbericht, dat zijn vriend Verdam van hem 

 ontwierp voor de Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde 

 te Leiden, waarvan wijlen ons geacht medelid een der he.cht- 

 ste steunpilaren geweest is. 



Eelco verwijs werd den l?*!™ Juli 1830 te Deventer ge- 

 boren, waar zijn vader predikant was. Deze stierf toen Eelco, 

 de oudste zoon, eerst zijn veertiende jaar bereikt had; en 

 waarschijnlijk is dat verlies van grooten en noodlottigen in- 

 vloed geweest op den verderen levensloop van den knaap. 

 Want de moeder, ofschoon eene verstandige vrouw, was te 

 zwak om twee levenslustige, wilde jongens met den noodigen 

 klem in toom te houden en te leiden. 



Eelco werd voor de studie der theologie bestemd: en of- 

 siihoon het weldra bleek, dat hij niet van het leem gebak- 

 ken was, waaruit predikanten gevormd worden, heeft hy 

 geruimen tijd op dat pad rondgedrenteld, meer bloempjes 

 plukkend dan vruchten kweekend. 



Nadat hij het gymnasium doorloopen had, werd hij in 

 1848 student aan het Deventer Athenaeum, waaraan ik zelf 

 toen sedert bijkans een jaar verbonden was. Ik maakte al 

 spoedig kennis met den jongen man, die toen reeds bleek 

 iemand van buitengewonen aanleg en uitstekende geestver- 



