( 17 ) 



En hiermede was de richting aangegeven van Delprats 

 verderen loopbaan, waarbij het militaire en de praktijk van 

 het ingenieurs vak meer op den achtergrond bleven, om de 

 voorste plaats te laten aan paedagogische en wetenschappe- 

 lijke ontwikkeling. 



Toch bleef een spoedig avancement in militairen rang niet 

 uit, als een blijk hoezeer men over zijne werkzaamheden te 

 Delft tevreden was. 15 December 1814 werd hij tot 1 sten lui- 

 tenant-ingenieur, 17 December 1817 reeds tot 2den kapitein 

 ingenieur, en 11 Maart 1825 tot Isten kapitein ingenieur be- 

 vorderd; terwijl hij altijd te Delft werkzaam bleef tot Sep- 

 tember 1828, hoe gaarne ook o. a. de hoofdingenieur van 

 DEN PoLDEE, bij wien hij in het einde van 1818 te Bergen 

 op Zoom was werkzaam geweest, hem bij zich behouden had. 



Den 29steii Maart 1823 vormde hij met den luitenant- 

 kolonel Caiip, den referendaris Jhr. H. J. Caax en den Heer 

 Ondeu BE WiJNGAEEï Caxzius ceuc commissie betrekkelijk de 

 buskruidfabrieken en het vervoer van buskruid in het Rijk. 



Gedurende deze veertien jaren van paedagogischen arbeid 

 aan de artillerie- en genie-school te Delft, had Delpeat goede 

 gelegenheid tot beoefening zijner wetenschappen, en gaf als 

 vrucht daarvan eenige werken in het licht. 



Het eerste, Verhandeling over de zijdelingsche drukking der 

 aarde tegen hekleedingsmuren en beschoe(ji7igen,lS21, werd door 

 hem opgedragen aan Baron Keaijexhoff ; het werd in militaire 

 kringen en ook daarbuiten goed ontvangen. Veertig jaren 

 later heeft hij ditzelfde onderwerp, maar nu in den vorm 

 van een leerboek, afzonderlijk behandeld, over de drukking der 

 aarde tegen hekleedingsmuren^ henevens ontwikkeling der voor- 

 naamste forraulen voor de a.fmetingen dezer muren C^^*^ druk 

 in 1872); waarop later nog een paar opstellen volgden bij het 

 Kon. Instituut van ingenieurs ; Aanteekening over eene alge- 

 meene theorie van hekleedingsmuren, 1869/70, en over de theorie 

 van de drukking der aarde tegen hekleedingsmuren, 1871/72. 



Zijn tweede arbeid was een antwoord (1825) op de Prijs- 

 vraag: Welke vorderingen heeft de aanval en de verdediging 



