( 19 ) 



Ook valt nog iu dien tijd de uitgaaf van Schaenhorst, 

 Militair Zakboek, 1826, door Seelig en Delprat. 



Deze wetenschappelijke arbeid moest de aandacht vestigen 

 op den jongen ingenieur ; en toen reeds ontving hij menig 

 bewijs van waardeering. (3 Nov. 1820 werd hij lienoemd 

 tot lid der Wetenschappelijke Commissie van het Genootschap 

 »Een Onvermoeide Arbeid, enz.", waaraan hij in 1826 nog 

 nauwer verbonden werd door het aanvaarden der werkzame 

 betrekking van Eersten Secretaris; en deze bleef hij bekleeden 

 tot Oktober 1830. Voorts werd hij 29 Juni 1822 benoerad 

 tot lid vau het Utrechtsch Genootschap van Kunsten en «We- 

 tenschappen; en den 29 Oktober 1827 tot Correspondent 

 van het Kon. Nederlandsch Instituut. 



4. En die waardeering bleek hem nog van eene andere 

 zijde op schitterende wijze, toen hij 22 Mei 1828 eene op- 

 roeping ontving van den luitenant-Generaal G. A. Gunkel, 

 om aan het hoofd te worden gesteld van de Wis- en Natuur- 

 kundige Instructie van de Kon. Militaire Akademie te Breda, 

 waarvan genoemde generaal de Directeur zoude zijn ; en reeds 

 11 Augustus werd hij daartoe benoemd onder den titel van 

 eersten hoogleeraar in de Wis- en Natuurkunde (met een 

 toelaag van ƒ 800), om op den IS^eii September den cursus 

 te beginnen. 



Het doel van de Kon. Militaire Akademie, opgericht onder 

 de bescherming van onzen waardigen Prins Frederik, des- 

 tijds commissaris generaal van oorlog, was om het militair 

 onderwijs, dat zeer laag stond, en eerst door de zorgen van 

 den generaal Voet aan de school te Delft reeds veel verbe- 

 terd was, tot een hooger wetenschappelijk peil op te voeren ; 

 en hiervoor was -Delprat de rechte man op de rechte plaats. 

 Aan den eenen kant was hij door zijne betrekking aan de 

 school voor artillerie en genie te Delft volkomen op de 

 hoogte van den toestand van dat onderwijs, van den oogen- 

 blikkelijken stand, — de vorderingen, reeds daarin gemaakt, — 

 de wenschen, die daarbij nog te bevredigen waren. Aan den 

 anderen kant was zijne wetenschappelijke, 'strenge ontwikke- 



