Lxxvni 



meerwaardige (polyhydrisclie) alcoholeu, waaruit voortvloeide 

 dat de denkbeelden, door den scheikundige Wurtz daarover 

 ontwikkeld, waarschijnlijk zouden moeten worden gewijzigd- 

 De Heer van Bemmelen onderhield de Afdeeliug, bij wijze 

 van vervolg op zijne vroegere onderzoekingen omtrent de 

 scheikundige samenstelling van eeuige oxydhydraten : »Over 

 de samenstelling van het Berylloxydhydraat. " Uit eene reeks 

 van proeven werd het besluit getrokken, dat het Berylloxyd- 

 hydraat in verschillende toestanden kan verkregen worden, 

 die óf met de geleiachtige sesquioxyden, óf met de oxyden 

 der alkalische aarden analoog zijn, en dat van het verschil 

 van dien toestand afhangt, hoeveel hydraatwater en hoe 

 sterk dit gebonden wordt, en binnen welke grenzen van 

 temperatuur de verbinding stabiel is (P. V. 24 Sept. 1881). 



Later werd door den Heer van Bemmelen medegedeeld, 

 dat de Heer H. W. Bakhuis Rooseboom eene verbinding had 

 bereid van broomammonium met bromium en eenige opmer- 

 kingen over dit lichaam ten beste gegeven (P. V. 29 O et. 1881)» 

 De Heer Muldee eindelijk bood aan: eene » Bijdrage tot de 

 kennis van normaal cyaanzuur" en later, ook uit naam van 

 den Heer J. L. van der Meulen, eene » Tweede bijdrage tot 

 de thermo-electrische kennis van Ozon". Beiden zagen in 

 het XYII^ deel der Verslagen en Mededeelingen het licht. 

 Op physiologisch gebied bewoog zich de Heer Heijnsius. 

 Eene eerste mededeeling betrof eene reeks van onderzoekin- 

 gen over de bloedsbeweging in de longen bij in- en uit- 

 ademing, door den Heer Dr. S. de Jager volbracht in het 

 physiologisch laboratorium der Leidsche Hoogeschool. Vroe- 

 gere proeven, genomen met longen, die uit het lichaam 

 waren genomen, werden nu vervangen door andere, waarby 

 die deelen niet van hunne oorspronkelijke plaats werden ver- 

 w^derd. De uitkomst daarvan, op nader door den Spreker 

 omschreven wijze verkregen, was: dat de capaciteit der bloed- 

 baan, in het levende lichaam, gedurende de ontplooiing der 

 longen grooter en gedurende haar samenvallen kleiner wordt. 

 Eene tweede mededeeling had tot onderwerp de uitkomsten, 



