LXXIX 



door den Spreker zelven verkregen bij zijn onderzoek naar 

 de elastieke kracht der longen of de negatieve drukking in 

 de borstholte bij rustige in- en uitademing. Werd dit ver- 

 schil vroeger voor den mensch op 1.5 millim. kwik bere- 

 kend, nadat de longen uit de borstkas waren weggenomen? 

 thans meende Spreker het op 4,5 mill. kwik te moeten be- 

 palen, op grond van proeven, waarbij de longen op hare plaats 

 waren gelaten. Eene uiteenzetting der methode, door den Spre- 

 ker by zijne experimenten gevolgd, wordt gevonden in het 

 Proces- Verbaal der vergadering van 28 Mei 1881. 



Eene laatste mededeeling van den Heer Heijnsius betrof 

 de uitkomsten van een » Onderzoek naar de snelheid, die ge- 

 vorderd wordt om, door eene stroomen de beweging van bloed, 

 in buizen van overal dezelfde wijdte een geruisch teweeg te 

 brengen." Bij de proeven werd van ossenbloed, waaraan de 

 vezelstof onttrokken was, en van caoutchoucbuizen gebruik 

 gemaakt. Eene uitvoerige toelichting dienaangaande vindt men 

 in het P. V. van 28 Mei 1881. 



De Heer Engelmann onderhield de vergadering over een 

 histiologisch onderwerp, en wel : » Over den bouw der dwarsge- 

 streepte stof aan de uiteinden der spiervezels." Hy kwam tot 

 het besluit, dat die stof altijd met dezelfde laag, en wel met 

 de isotrope, eindigt. In den regel trof Spreker daar eene 

 halve isotrope laag aan, met eene daarbij behoorende neven- 

 schijf, nooit minder. — De gevonden bouw scheen de ver- 

 klaring in zich te bevatten van de buitengewoon groote 

 gevoeligheid, in electro motorisch opzicht, van de natuurlijke 

 uiteinden der dwarsgestreepte vezels. — Opmerking verdiende 

 het tevens, dat die bouw volkomen paste bij de theorie der 

 contractie van de spier vezel, door Spreker in het Proces- 

 Verbaal der Zitting van 25 Januari 1873 gegeven. 



Als woordvoerders op het gebied der Zoölogie traden op 

 de Heeren HoFFMAJsnsr, van Hasselt en Harting. De Heer 

 HoFFMANN sprak : » Over de ontwikkeling der chorda dorsalis bij 

 de beenige visschen" en betoogde in hoofdzaak dat dit orgaan, 

 ook bij deze afdeeling van het Dierenrijk, zich niet uit het 



