Lxxxm 



Van hotanischen aard waren drie mededeelingen van den 

 Heer Treub en eene van den Heer de Vries. 



De Heer Treub bood allereerst eene verhandeling aan : 



o 



»Over het verband tusschen Phanerogamen en Cryptogamen" 

 en vond dit uitgedrukt in de familie der Cycadeeën, waar- 

 van hij Ceratozamia longifolia onderzocht. Uit het nagaan 

 van de ontwikkeling van het ei dezer plantensoort, bleek 

 hem dat de kiemzak (macrospore) hier slechts ééne is van 

 eene groep van cellen, welke, vóórdat eenige uitwendige dif- 

 ferentieering zichtbaar is, zich in het weefsel der twee zij- 

 lobben ontwikkelt, welke uit het vruchtblad naar buiten 

 groeien. Deze, door eene scheidende laag begrensde, cellen- 

 groep draagt bij hare ontwikkeling alle kenmerken van een 

 macrosporangium, welks cellen echter gaande weg door de 

 eenige, in het midden gelegene en verder in wasdom toene- 

 mende, cel verdrongen worden. Kort nadat het macrosporan- 

 gium aangelegd is, ontstaan de nucellus en het integument 

 uit twee nieuwvormingen op de vruchtblad-slip. Er blijkt 

 dus eene groote overeenkomst te bestaan tusschen de wijze 

 van ontwikkeling van het macrosporangium van Ceratozamia 

 longifolia en het sporangium van het geslacht Ophioglossum 

 uit de Vaatcryptogamen, en de gevolgtrekking schijnt ge- 

 wettigd, dat de voorouders der Cycadeeën eenige gelijkenis 

 met Ophioglossum geho.^ moeten hebben (P. V. 28 Mei 1881 

 en Versl. en Med. Deel XVH). 



Eene tweede bijdrage van den Heer Treub voerde tot 

 opschrift: »Over eene nieuwe categorie van klimplanten" 

 en werd bij monde van den Heer Suringar ingeleid. De 

 Schrijver wenschte te betoogen dat er planten bestaan, in 

 het bezit van deelen, welke haar het klimmen langs andere 

 voorwerpen mogelijk maken, doch die, met prikkelbaarheid 

 bedeeld, deze op geene andere zichtbare wijze uiten dan door 

 aanzienlijk in dikte toe te nemen. De Schrijver wenschte 

 voor die deelen den naam van » haken" in zwang te brengen, 

 onder voorwaarde, dat men de van vroeger reeds bekende 

 prikkels en doornen daarmede niet verwissele. Als voorbeel- 



