( 4) 



P. O. C. VoRSSELMAN DE Heee aan het Atheneum te Deventer 

 ontviel, was niet alleen die School, ja de geheele stad in 

 rouw gedompeld; maar deze treurmare ontzette de geheele 

 wetenschappelijke wereld in ons vaderland, die van dien in 

 allen opzichte zoo uitstekenden mensch en geleerde zooveel nog 

 had verwacht. Dat men het oog sloeg op Matthes om dien 

 man te vervangen, was wel een bewijs, hoe hoog Matthes 

 stond aangeschreven. Den 17 den Februari 1842 werd h^ 

 dan ook aangewezen, om Vorsselman de Heer's hoogleeraar- 

 schap in wis- en natuurkunde en logica op zich te nemen 

 (tractement f 1200): en 17 Juni hield hg zyne inaugureele 

 oratio de conjuncto physicorum labore temporibus accommo- 

 dato philosopliiae naturali promovendae ac propagandae egregio 

 adjiimento.'" Die betrekking bekleedde hij tot aan het einde 

 van 1847, toen hij begon te huis te geraken in de aloude 

 Bisschopstad, hetgeen toen ter tgde niet zoo gemakkelijk 

 ging. Dit blijkt toch uit zijne benoeming op 17 December 

 1846 tot Lid van het Bestuur over het St. Elizabeths Gast- 

 huis of Krankzinnigengesticht te Deventer, waarvan hij 29 

 April 1847 Secretaris en Thesaurier werd. 



Nauw aan zijn hoogleeraarschap verbonden was zijne be- 

 trekking tot het Natuur- en Scheikundig Genootschap, waar- 

 van de inkomsten strekten tot een lang niet verwerpelijken 

 steun bij het aanschaffen van kostbare instrumenten van het 

 Natuurkundig Kabinet van het Athenaeum, hetgeen natuurlijk 

 'wederom voor het Genootschap open stond. Alleen op die 

 wijze was het mogelijk om lieverlede een zoo fraai kabinet te 

 verkrijgen, als waarop Deventer konde bogen ; en waar tel- 

 ken anderen Donderdag de leden op een losse voordracht of 

 anders op een gedeelte van een cursus moesten vergast wor- 

 den, om daarna den avond verder b^ een of ander onder 

 gezelligen kout te slijten. Het behoeft wel nauwelijks gezegd 

 te worden van hoeveel invloed é n die lezingen é n die avon- 

 den waren op de wetenschappelijke ontwikkeling van De- 

 venter's burgers. De lust tot en de belangstelling in na- 

 tuurwetenschappen was aldaar dan ook zoo groot, dat Matthes' 



