( 17 ) 



was, naast zijn in alles uiterst nauwkeurigen vader, bovenal 

 zijn oom Jan, die, sedert 1814 van Leiden naar Amster- 

 dam beroepen, zich telkens met den knaap bezigliield. Zoo 

 werd de lust om te studeeren steeds bij onzen van Geüns 

 aangewakkerd, niet om te studeeren, ten einde een geleerd 

 beroep tot kost- of geldwinning te doen strekken, maar 

 om te studeeren, zooals zijne groote voorgangers deden, ter 

 wille der studie zelve, langs die via regia, waarbij geen tijd, 

 geen moeite, geen zorg gespaard wordt, om eene veelzijdige, 

 degelijke, volledige ontwikkeling te verkrijgen. De tradities 

 der familie wilden, dat het meer bepaald de geneeskunde 

 zijn zou, waarin hij naar de hoogste eer zou dingen. Maar 

 de lust van den knaap wilde het niet minder. Van de dui- 

 zend en een ongeriefelgkheden , die de uitoefening van het 

 edel beroep des geneesheers medebrengt, bemerkte hij in 

 het ouderlijke huis niets. Zijn vader oefende de genees- 

 kunst reeds sinds lang niet meer uit; de herinnering aan 

 zijn grootvader : den archiater van Utrecht, en aan zijn oom 

 Steven Jan : den akademischen geneesmeester, schitterde voor 

 zijn oog in vollen glans ; hij zag alleen de lichtzijde der ge- 

 neeskundige studie, de lichtzijde voor het verstand, dat de 

 raadselen en de meest verborgen geheimen der natuur tracht 

 te doorgronden, de lichtzijde voor het gemoed, dat de 

 aangenaamste zelfvoldoening verwacht van het streven, om 

 het lijden zijner medemenschen en het ongeluk op deze 

 kommervolle wereld te verminderen. Want ook het gemoeds- 

 leven van den knaap sluimerde niet. Hij zag zijne moeder 

 lijden en het werd eene zijner schoonste illusiën, lijdenden ter 

 hulpe te kunnen snellen. Hij had buitendien een open 

 oos voor de schoonheid der natuur, voor de wonderen der 

 kunst, en hg voelde zich b^ zonder tot de poëzij aangetrokken. 

 Evenals zijn oom Steven Jan, maar niet op zoo jeugdigen 

 leeftijd als deze, had ook hij de gaaf. om geheele dichtstuk- 

 ken van korteren of langeren adem te onthouden en het was 

 hem een genot z^ne eenige, jongere zuster op de wandeling 

 of in huis met die meesterstukken der poëzij bekend te ma- 



