( 26 ) 



eerste lettervrucht ontmoeten wij reeds alle eigenscliappen, die 

 V. Geuns als wetenschappelijk man zouden kenmerken : naast 

 groote belezenheid de gave der kritiek, naast neiging tot alge- 

 meene en speculatieve beschouwingen een ingekankerden af- 

 keer van éénzijdigheid en partijdigheid. Elke bladzijde getuigt 

 van ernst, gewetenlijkheid, punctueele nauwkeurigheid. In 

 zooverre is deze dissertatie voor ons van het hoogste belansf. 

 En hoe hij een open oog had voor de omwenteling, die op het 

 gebied der geneeskunde was voltrokken, en die in een nauw- 

 keurig objectief onderzoek der ziekteverschijnselen het eenig heil 

 zag, daarvan geeft onder zijn 12 theses de 10^ blijk. Daarin 

 verkondigt hij, die in Leiden nooit van Laennec's uitvinding 

 partij had zien trekken, openlijk: dat ter erkenning van 

 borstziekten »vix certiora signa" kunnen gevonden worden, 

 »quam quae ex prudente sthetoscopii usu peritus medicus 

 petat^' De »prudens usus" en de » peritus medicus" zijn wel 

 als de slag om den arm tegenover de faculteit, die nog niets 

 van en door den sthetoskoop hooren wil, maar de erkenning 

 van de beteekenis der groote omwenteling laat aan duidelijk- 

 heid niets te wenschen over! 



Op de opleiding van onzen van Geuns moest nog de kroon 

 worden gezet. Die kroon was de buitenlandsche reis. Langs 

 den koninklijken weg, die zijn grootvader Matthias naar 

 Parijs geleid had, die zijn oom Steven Jan arm in arm met 

 Alex. von Humboldt door de bergen en mijnen van Duitsch- 

 land had doen dwalen, trok hij nu eens alleen, dan weder 

 in gezelschap van een voortreffelijk vriend, door Duitschland 

 en Itahë, door Zwitserland, Frankrijk en Engeland. Twee 

 jaren bleef hij weg. In bijna alle groote akademiesteden 

 der door hem bezochte landen zich korteren of langeren tijd 

 op te houden ; de colleges der medische faculteiten getrouw te 

 volgen; met b^na elk wetenschappelijk man van naam per- 

 soonlijk kennis te maken ; hospitalen, philanthropische inrich- 

 tingen en musea te bezoeken ; zijne indrukken regelmatig des 

 avonds op het papier te zetten ; niets te verzuimen of over 

 te slaan, wat voor hem als mensch of als medicus later van 



