( 38 ) 



te Amsterdam voordeed ten nutte te kunnen maken, welk 

 eene verhevene roeping ! In zulk een tijd de dommelende 

 geneeskunde te kunnen wakker schudden, haar in de zege- 

 ningen der streng toegepaste nieuwe methode te kunnen doen 

 deelen, haar de rijpe vruchten der ziektekundige ontleedkunde, 

 van het exact ziekenonderzoek, van de physiologische schei- 

 kunde en de weefselleer in den schoot te kunnen werpen, 

 welk eene opwekkende taak! Maar tevens welk eene moeie- 

 lijke, welk eene veelomvattende? Was het wonder dat van 

 Geuns bij de vervulling er van beneden het ideaal bleef, 

 't welk hij zich gesteld had? Zijne taak eischte eene voorbe- 

 reiding, die hij miste, reuzenkrachten, die niet de zijne 

 waren. 



Men moet een Napoleon zijn op het gebied van den geest, 

 om te kunnen richten tusschen eene oude wereld, die ineen- 

 stort en eene nieuwe jonge wereld, die zich oppermachtig 

 waant; men moet zelf veroveringen hebben gemaakt, en de 

 macht bezitten van het woord. In dien zin was van Geuns 

 geen man van het woord. Daartoe was hij te nauwgezet, 

 te veelzijdig, te philosophisch, te weinig met zich zelf inge- 

 nomen. Daartoe ontbrak hem die overmoed, die voor den 

 vurigen aandrang, om het eens gestelde doel te bereiken, 

 alles wat in den weg staat doet wijken, en geen middel 

 om vrij baan te maken ontziet. Daartoe ontbrak hem die 

 zelfbeperking, die den man van het woord steeds het »Glis- 

 sez, mortels, n'appuyez pas" voor oogen houdt, waar bij- 

 zaken of onderwerpen met de hoofdzaak in eenig verwijderd 

 verband staande, zijne aandacht trekken, van Geuns drong in 

 al die bijzaken door, haalde ze uit hare schuilhoeken te 

 voorschijn, en stelde ze zóó in het licht, dat de convergentie 

 der lichtstralen op de hoofdzaak te loor ging. 



Toch ware ondanks dat alles de macht van zijn woord 

 grooter geweest, indien het hem gelukt ware, op het gebied 

 der wetenschap meer veroveringen te maken. Het //pectus 

 est, quod disertum facit" wordt voor den hoogleeraar, die 

 het uitgebreide veld der wetenschap doorkruist, vooral dan 

 Jaarboek 1882. 3 



