( 39 ) 



waarheid, wanneer hij een gebied betreedt, dat hij zelf 

 heeft veroverd, of tot welks annexatie of ontdekking hij 

 heeft medegewerkt. Zulk een gelukkig veroveraar was van 

 Geuns niet. Zijn kritische geest, zijn overdreven nauwge- 

 zetheid, zijne zucht tot speculatieve beschouwingen, zijn 

 verlangen om elk vraagstuk van alle kanten te bezien, zijne 

 bescheidenheid weerhielden hem telkens, zelfs waar hij de 

 kans tot veroveringen schoon zag. In zijne nagelatene pa- 

 pieren vindt ge tal van concepten, kennelijk voor de pers 

 bestemd, maar die nimmer het licht zagen. Zoo o. a. de 

 schets voor eene handleiding der ziektekundige ontleedkunde. 

 Hg begon te bouwen, zag het onvolledige en gebrekkige 

 van zijn arbeid in, brak alles tot den grond weer af, begon 

 opnieuw te bouwen, en bleef midden in het werk steken. 

 Daarby kwam nog iets. Geheel doordrongen van de betee- 

 kenis der inductieve methode voor de beoefening der genees- 

 kunde, ontzag hij als hoogleeraar noch tijd, noch moeite, om 

 zich te oefenen in het hanteeren der wapenen, die de nieuwe 

 richting de hare noemde: eene oefening, die, deels omdat 

 het studium generale hem te veel in beslag nam, deels om- 

 dat de gelegenheid geheel ontbrak, én in zijn studententijd 

 én op zijn wetenschappelijke reis zoo goed als geheel verzuimd 

 •w as. Toch eischt ook de kunst van waarnemen en proefnemen, 

 zoo goed als iedere rsxvri, eene opleiding, een //training" 

 van jongs af, en slechts aan hoogst enkele bevoorrechten 

 gelukt het, zich op later leeftijd die kunst, dat coördinatie- 

 vermogen van oog en oor met hand en geest eigen, te ma- 

 ken. Wie dat vermogen mist, hg kan wel het mikroskopisch 

 onderzoek, de scheikundige aualyse, de waarneming aan 

 het ziekbed, de lijkschouwing, het experiment ter hand 

 nemen ; hij kan het desnoods zoo ver brengen, dat hij de 

 plaats, die hij heeft ingenomen, door deze wapenen behoudt, 

 maar zij zgn niet met hem één geworden, zg zijn hem niet 

 de veel beproefde, trouwe strgdmakkers, die hem tot verove- 

 rino-en en ontdekkingen in staat stellen. 



Maar al bleef hg in het vervullen zijner reuzentaak be- 



