(47) 



vele bezigheden, de gejaagdheid eu de overspannen haast 

 onzer eeuw vreemd gebleven. Rustig en kalm zat hij aan 

 het ziekbed, als ware zijne dagtaak geene andere, dan die 

 van dezen lijder hulp te brengen, dan die van dit genees- 

 kundig vraagstuk optelossen. Zijne rust en kalmte werkten 

 weldadig op den lijder en diens omgeving, en stelden den 

 medicus in staat, in waarheid van gedachten te wisselen. Om 

 al deze redenen werd zign raad door medici en patiënten 

 op hoogen prijs gesteld, en nu hij zijn ambt had neerge- 

 legd, zag hij zeker dien raad niet minder dan vroeger, zoo- 

 wel binnen als buiten Amsterdam ingeroepen. Zoo bleef h^, 

 tot op het laatst zijner dagen, zijne beste zorgen aan de 

 Igdende menschheid wijden ! 



m. 



Roemrijk hield van Geuns den naam van zijn geslacht 

 als hoogleeraar, en als medicus op. Reeds dit alleen stem- 

 pelt hem tot een uitmuntend staatsburger, reeds dit alleen 

 stempelt zyn leven tot een rijk, tot een welbesteed leven. 

 Maar zijne opvoeding was te veelzijdig geweest en met te 

 veel zorg geleid, zijn hart was te groot, zijne aspiratiën 

 waren te edel en te talrijk, dan dat hij ook niet buiten den 

 kring van zyn eigen arbeidsveld zou hebben geleefd voor 

 de wetenschap, voor het welzyn zijner medeburgeren, voor 

 de eer en de belangen van den geneeskundigen stand, voor 

 de lydende menschheid! 



Hg leefde voor de wetenschap. Ook buiten zijn professo- 

 raat. Van waar ook jongeren tot hem kwamen, met lust 

 tot wetenschappelijke onderzoekingen bezield, hij steunde 

 hen, hij wekte hen op, hij eifende hun den weg. In welke 

 kringen hy ook verkeerde, zgn optreden dwong tot liefde 

 en eerbied voor de wetenschap, die hij vertegenwoordigde. 

 In welke wetenschappelijke vereenigingen of genootschappen 



