( 49 ) 



In 1851 was de opheffing van het Instituut door Thor- 

 BECKE gedecreteerd, en met 1 Januari 1852 een geleerd 

 lichaam alleen voor wis- en natuurkundige wetenschappen 

 in het leven geroepen. De eerst benoemde leden der nieuwe 

 Koninklijke Akademie van Wetenschappen, voor een gi'oot 

 deel leden der 1^ klasse van het nu ontbondene Instituut, 

 waren diep over dat besluit des Ministers verontwaardigd. 

 Die verontwaardiging gaf aan G. J. Muldee, eene heftige 

 diatribe in de pen. Die verontwaardiging maakte zich ook 

 van VAN Geüns, den man van het studium generale, meester, 

 wien niets meer tegen de borst stuitte, dan dat scheiden 

 der wetenschappen in nuttige en niet nuttige, dan dat on- 

 meedoogend afsnijden der letteren en schoone kunsten. Hij 

 behoorde tot hen, die krachtig maar waardig het besluit 

 van den Minister trachtten afteweren. Maar Thorbecke was 

 de man niet, om zich door heftige uitvallen of krachtige 

 vertoogen van zijn stuk te laten brengen. Hij bleef onver- 

 murwbaar. In het voorjaar van 1852 kwamen de leden 

 der nieuwe Akademie het eerst bijeen. In het najaar van 

 datzelfde jaar constitueerde deze zich, en koos van Geuns met 

 overgroote meerderheid tot haren eersten Voorzitter. Hij 

 aanvaardde die last, gelijk het in zijne toespraak heet, die 

 op verzoek der leden in haar geheel in de notulen werd 

 opgenomen, »daar een ieder, die het lidmaatschap der Aka- 

 »demie aanvaardt, onvoorwaardelijk behoort medetewerken 

 »tot de bevordering en den bloei dier instelling. In die ver- 

 » klaring", zoo ging hij verder, »moge men geene zoodanige 

 » beteekenis zoeken, alsof hij slechts eenigermate afstand deed 

 » van meeningen en beginselen, waarvoor hij met eenige leden 

 »van het Instituut gestreden had. Integendeel wil hij haar 

 » geheel in overeenstemming daarmede beschouwd hebben. 

 »Het was geen lust tot strijd, het doel was niet te belemme- 

 »ren wat goed is, maar te bevorderen en te beschermen 

 »wat hem als de belangen der wetenschap nauw aan het 

 »hart lag." Mannelijke krachtige woorden inderdaad! Maar 

 kon men iets anders wachten van den man, die door zijne 



