( 53 ) 



Een ander zou zich door al die teleurstellingen hebben laten 

 ontmoedigen, van Geuns niet. In December 1852 vinden 

 wij hem opnieuw op de bres. Nu geldt het een voorstel, 

 door hem met zijne medeleden Mulder en Simons aan de 

 K. Akademie gedaan, om den Minister van binnenlandsche 

 zaken de zorg voor den openbaren gezondheidstoestand als 

 onderwerp voor een opzettelijk onderzoek aantebevelen. De 

 door hem ontworpene memorie wordt met eenige wijzigingen 

 aan den Minister toegezonden. Dankbaar neemt Z. Exc. nota 

 van de bereidverklaring der Akademie tot voorlichting en 

 medewerking in dezen ; de daarin uitgedrukte wenschen voor 

 het tot stand komen eener behoorlijke geneeskundige Staats- 

 regeling worden voor kennisgeving aangenomen en de zaak. . . . 

 blijft tot 1865 zooals zij was. 



Toch hadden al deze onvermoeide pogingen zoozeer de 

 aandacht der Regering getrokken, dat zij terecht geenen be- 

 teren vertegenwoordiger van Nederland op de chol era-confe- 

 rentie te Constantinopel in 1866 meende te kunnen vinden 

 dan dezen wakkeren kleinzoon van Matthias van Geuns. Met 

 RiCHAED J. Keun, Z. M. zaakgelastigde ad interim in Tur- 

 kije's hoofdstad, en Dr. Millingen, geneeskundige bij de Ne- 

 derlandsche legatie te Constantinopel, nam onze van Geuns, 

 namens Nederland, van Maart tot Juni 1866 aan de beraad- 

 slagingen der Conferentie levendig deel. Zijne vriendelijkheid 

 en voorkomendheid wonnen hem spoedig aldaar al de harten 

 zgner collega's, terwijl zijne belezenheid, zijne veelz^dige ken- 

 nis, zyne degelijke kritiek aan zijne stem in de secties en 

 de algemeene vergaderiugen weldra een groot gewicht verze- 

 kerden. Toen hij in Juni 1866 Constantinopel verliet, daar 

 de cholera middelerwijl in Nederland was uitgebroken en hij 

 de daad hooger rekenend dan het woord, den strijd voor het 

 leven zijner landgenooten verkoos boven het beraadslagen 

 in de vergaderzaal, was het leedgevoel over zijn vertrek 

 algemeen. De werkzaamheden der Conferentie zijn door 

 van Geuns in de Staatscourant van 4 October 1866 en 16 

 September 1867 in den breede gerapporteerd. Hier kan ik 



