( '^5 ) 



maar werp vooral een blik op den omvangrijken arbeid der 

 in 1848 benoemde Staatscommissie, waarvan hij een der 

 werkzaamste leden was, sta een oogenblik stil bij al die 

 door hem geleverde memoriën van toelichting tot de door 

 die C'^ voorgestelde wetsontwerpen omtrent geneeskundig 

 onderwijs, geneeskundig staatsbestuur, uitoefening der ge- 

 neeskunde , gerechtelijke geneeskunde , en bewondering en 

 dankbaarheid vervult u over zulk eene toewijding aan de al- 

 gemeene zaak. Bewondering en dankbaarheid, niet ook wee- 

 moed? Wat is er van al dien arbeid geworden? Z^n de 

 projecten van v. Geuns niet alle begraven en vergeten? Was 

 zijn streven niet een Sisyphus-arbeid ? Had hij niet, zoo wel 

 met het oog op deze Staatscommissie, als met het oog op 

 zoo vele andere commissiën, waarvau hij lid was, beter ge- 

 daan, met den raad van Mulder te volgen: »lk bid u, ga 

 »toch niet in commissies. Zoo gij wat goeds wilt doen, doe 

 » het dan alleen, of met één of twee fidelen, maar verdoe uw 

 »tijd niet aan dingen, wier uitvoering geheel buiten uw be- 

 »reik is?" Neen hg had niet beter gedaan! Commissoriale 

 arbeid is niet het werk van iedereen. Naast toewijding en 

 vast vertrouwen in het » Tandem bona causa triumphat" 

 eischt het zelfopoffering en zelfverloochening. Wie het on- 

 derneemt, moet weten, dat slechts zelden erkenning, maar 

 meestal miskenning zijn deel zal zijn; wie het onderneemt 

 moet zich zelf onderzoeken, en zich afvragen, of hij volhar- 

 ding, geduld, zelfverloochening genoeg bezit, om als een an- 

 dere pionier, met gevaar voor zijn eigen welzijn, den voet 

 te zetten in het urwoud van vooroordeelen en wanbegrippen, 

 en zoo vrij baan te maken voor die na hem komen, of hij 

 op een gegeven oogenblik zonder wrok, zonder aarzelen en 

 volkomen eerlijk, zijne eigene meeningen en inzichten ten 

 offer kan brengen ; wie het onderneemt, moet niet den uitslag, 

 maar het doel steeds voor oogen hebben, en er in kunnen 

 berusten, dat zyn arbeid verbrokkeld, gehavend of, erger nog, 

 schijnbaar een prooi der vergetelheid wordt. Schijnbaar, 

 want zyn arbeid was niet onvruchtbaar, al plukt hij zelf 



