( 56 ) 



geen vrueliten, en de door hem ontginde maar nog niet be- 

 plante bodem vergeet zijn naam en zijn werk niet ! Neen ! 

 met bewondering en dankbaarheid, niet met weemoed zien 

 wij op al dezen commissioralen arbeid van v. Geuns terug, 

 want wij weten, hoe de verbetering onzer in vele opzichten 

 nog altijd gebrekkige geneeskundige toestanden, al was het dan 

 ook slechts middellyk, voor een groot deel zijn werk was. W^ 

 weten verder, hoe mede uit de zameukomsten dier Staats-com- 

 missie het plan tot het oprichten eener Vereenigiug van alle 

 Nederlandsche geneeskunstoefenaren geboren werd, en welken 

 ijver hij in het behartigen der belangen dier Nederlandsche 

 Maatschappij tot bevordering der geneeskunst ten toon 

 spreidde. Meer dan eens was hij lid van haar hoofdbestuur 

 en haar voorzitter, meer dan eens vergastte hij de leden der 

 Amsterdamsche afdeehng op wetenschappelijke, met zorg be- 

 werkte, maar nimmer uitgegevene voordrachten ; en waar ook 

 buiten den kring der Maatschappij de maatschappelijke en 

 wetenschappelijke belangen der geneeskunstoefenaren raad en 

 daad eischten, daar kon men zeker zijn — men denke aan 

 het Medisch Lees-museum, aan het Algemeen Ziekenfonds — 

 die bg VAN Geuns te vinden. 



Ik noemde zoo straks het leven van v. Geuns een nuttig, 

 een welbesteed leven. Dunkt u niet, dat het een best be- 

 steed leven was? Voorwaar, dat was het, al let ge, met 

 voorbijzien van al het andere, alleen op hetgeen hy verricht 

 heeft, om het lijden van zijne medemenschen te verlichten. 

 Helaas, wie weet niet, hoe de illusiën, die de aanstaande me- 

 dicus als knaap en als student zich van de macht der ge- 

 neeskunst maakt, en die door de talrijke overwinningen 

 der toegepaste natuurwetenschappen op het maatschappelijk 

 leven staag gevoed worden, bij de uitoefening van zijn beroep 

 meest als zeepbellen uiteenbarsten? Onbetrouwbaar is nog 

 altijd de therapie. Nog leidt zij over een gladde ijskorst, 

 die den voet geen vasten steun biedt, die telkens scheurt en 

 vanéén splijt. Wee daarom hem, die als praktisch medicus al- 

 leen langs dit pad zijn doel wil bereiken, en voorbijziet, hoe 



