( 76 ) 



onder myne tijdgenooten kuunen noemen, die hem en z^ne 

 lessen zochten om het recht te leeren, het privaat recht in 

 zijne historische ontwikkeHng en in zijne toepassing op de 

 behoeften, de instellingen en het snel toenemend verkeer van 

 onze dagen. Zij, wien het te doen was om de wetenschap 

 en niet om de examens, waren onzen Goudsmit natuurlijk het 

 liefst; spoedig wist hij, wat hij aan hen had, en van hen 

 juristen, niet alleen candidaten of doctoren in de rechten, te 

 maken was zijn grootste geluk. Een repetitor in den oor- 

 spronkelijken zin van het woord is Goudsmit nooit geweest, 

 omdat hij het ook voor de zwakste broeders onder de stu- 

 denten niet wilde zijn. Voor het overhooren van van buiten 

 geleerde lessen stond hij te hoog. Zyne leerlingen trachtte 

 hij tot zich te verheffen, nooit daalde hij tot hen af, niet 

 zelden met dat gelukkig gevolg, dat hij eene levendige be- 

 langstelling in de rechtsstudie wist op te wekken, zelfs by 

 hen, die tot nu toe alleen in naam iuris studiosi geweest 

 waren en die niets liever wenschten dan ook dien naam zoo 

 spoedig mogelijk te verwisselen met dien van meester in de 

 rechten, onverschillig — de woordspeling is niet van mij — 

 of zij het recht al dan niet meester waren. Die op zich 

 zelve vaak aan het wonderbare grenzende vruchten van zijn 

 onderwijs ook bij in den aanvang tragen en onverschilligen 

 hebben niets bevreemdends voor hem, die den jurist, den 

 docent Goudsmit in zijn volle kracht hebben gekend. Een 

 eerste eigenschap van den leeraar is, het spreekt van zelf, dat 

 hg doorgedrongen zij in de wetenschap, waarin hij anderen zal 

 opleiden. Maar er is buiten die wetenschap en de gave van me- 

 dedeeling, Goudsmit zoozeer eigen, nog een derde vereischte — 

 noem het geestdrift, liefde voor de wetenschap, die meer dan 

 iets belangstelling in haar beoefening wekt, — niet minder 

 hoog te waardeeren, maar minder gewoon vooral in hem, die dag 

 aan dag, uur aan uur eerstbeginnenden heeft bezig te houden 

 met de elementen van het vak zijner keuze, wier gedurige 

 herhaling op hem niet zelden een zekere verkoelende werking 

 uitoefent. Tegen die verkoeling was Goudsmit bestand. Niets 



