( 87 ) 



Pyreneën, had dit jaar zijne colleges een maand vroeger dan 

 gewoonlijk gesloten om een verre reis te ondernemen. Hy 

 was met zijne trouwe gade den Oceaan overgestoken om zijn 

 zestigsten verjaardag te New-York te vieren. 



Die reis naar Noord-Amerika was voor Goudsmit op be- 

 trekkelijk gevorderden leeftijd eene gewichtige gebeurtenis, de 

 vervulling van een sedert vele jaren gekoesterden weusch. 

 Daar zoude hij met zijne broeders ook een zijner geliefde 

 zonen wederzien, die als kind het ouderlijk huis had verlaten 

 om zich in het verre Westen te vestigen. De Vereenigde 

 Staten met hunne jeugdige en krachtige ontwikkeling hadden 

 voor hem, die alleen door zich zelf, door voortdurenden, in- 

 gespannen arbeid geworden was die hij was, eene eigenaardige 

 aantrekkelijkheid. Door de vele betrekkingen, die hij er vond, 

 door de gemakkelijkheid waarmede hij het Engelsch sprak en 

 door de aanbeveling, die de titel alleen van » Professor at the 

 most celebrated University of Leiden" hem reeds schonk, bewoog 

 hij zich spoedig met gemak in de voor hem geheel vreemde om- 

 geving. De herinneringen aan zijn verblijf in de nieuwe wereld, 

 vooral belangrijk met het oog op 't geen hij daar van de 

 rechtspleging en het onderwijs zag, zijn voor ons bewaard ge- 

 bleven in zijne » Reisaanteekeningen" in » de Gids" van 1874. 



Dankbaar, tevreden en gezond keerde hij na eene afwezig- 

 heid van ruim drie maauden voor den aanvang van den 

 nieuwen cursus in het vaderland terug. Met verfrischte 

 krachten hervatte hij den arbeid, dien hij nu nog vijf a zes 

 jaren in het belang van de wetenschap en het onderwijs on- 

 gestoord bleef voortzetten. Toen begon de treurige lijdensge- 

 schiedenis zijner laatste levensjaren. Maar voordat ik daarmede 

 besluit, heb ik nog een woord te zeggen over de verdiensten 

 van onzen grooten rechtsleeraar als rechtsgeleerd schrijver. 



Reeds vroeger noemde ik Goudsmit's eerste pennevrucht, 

 die, voorzoover mij bekend is, in druk verscheen, nl. de ver- 

 gelijking van art. 1133 B. W. met art. 845 C. N., door 

 hem nog als student geschreven in de Tliemis van 1 840. Zij 



