( 94 ) 



trof het mij bi] deze droevige gelegenheid, hoezeer onze vriend 

 in enkele maanden, gedurende welke ik hem niet gezien had, 

 was veranderd en verouderd. Kort daarna openbaarden zich 

 dan ook de eerste sporen der onmeêdoogende, hardnekkige 

 kwaal, die hem na een meer dan driejarig lichamelyk en 

 geestelijk lijden ten grave sleepte. In September 1878 begon 

 hi] niettemin als naar gewoonte zijne colleges, en hij bragt 

 ze niet zonder veel inspanning en moeite, zoo goed en zoo 

 kwaad als het ging, ten einde. Den 25sten Maart 1879 

 brachten zijne ambtgenooten en vrienden hem hun feestelijke 

 hulde bij het vervullen van het vierde lustrum van zijn pro- 

 fessoraat. Den ISdenJuui daaraanvolgende, zijn zes-en-zestig- 

 sten verjaardag, gaven zyne oud-leerlingen, vrienden en ver- 

 eerders uit alle oorden des vaderlands door eene commissie 

 uit hun midden getuigenis, welke gevoelens van liefdevolle 

 waardeering ook hen bezielden bij de herdenking zijner twin- 

 tigjarige trouwe ambtsvervulling. Helaas," de eenmaal, zelfs 

 op reeds gevorderden leeftijd, zoo krachtige en welbespraakte 

 man was toen reeds zoozeer verzwakt en geknot dat Mevrouw 

 GouDSMiT voor hem moest optreden om een eenvoudig, ge- 

 voelvol, met echt vrouwelijken takt gekozen woord van dank 

 uit te spreken. Toch waren die 25ste Maart en ISde Juni, 

 ofschoon geen dagen van onvermengd geluk bij de herdenking 

 van wat hg voor weinige jaren nog geweest en nu geworden 

 was — quantum mutatus ah Ulo ! — , de laatste zonnige dagen 

 van zijn leven. Ik zal het nooit vergeten, met welk een 

 van vreugde stralend gelaat en van dankbaarheid vervuld ge- 

 moed hij mij, toen ik hem kort na zijn zes-en-zestigsten ver- 

 jaardag bezocht, het fraaie album vertoonde, dat de portret- 

 ten van zijne leerlingen, vrienden en vereerders bevatte, en 

 de feestgaven, die zij hem daarbij hadden aangeboden. Bg 

 den aanvang van den nu volgenden cursus 1879/80 vatte hig 

 zijne lessen nog eenmaal op, maar hij zoude ze nu niet meer 

 ten einde brengen. Zijn instituten-college werd na de Kerst- 

 vacantie overgenomen door den nieuw benoemden lector, den 

 heer Mr. W. M. d'Ablaing, een zijner verdienstelijkste leer- 



