( 112 ) 



dergelijk uitstel van eene ontvangene opdracM waarschynlyk 

 niet plaats gehad. 



In October 1868 trad een nieuwe Directeur van Openbare 

 Werken, de Heer Beijehinck, op, die, na overleg met Beegsma, 

 voorstelde het geheele plan eener stichting te Buitenzorg te 

 laten varen, en het observatorium definitief te vestigen op 

 het terrein van het tijdelijk observatorium op Parapatan. 

 Daar nu sedert 1 Januari 1866 op dit erf de waarnemingen 

 gedaan waren, oordeelde Bergsma het werkelijk voordeeliger, 

 het definitieve observatorium er nu ook te stichten, ten einde 

 de waarnemingsreeksen niet af te breken. 



De wederwaardigheden, waartegen gekampt moest worden, 

 waren nog niet ten einde. Reeds toen er nog sprake van 

 was, het observatorium te Buitenzorg te stichten, had 

 Bergsma op nieuw opgegeven, welke lokalen noodig waren, 

 en de begrooting voor het bouwen dezer lokalen bedroeg 

 niet minder dan / 46000, terwijl voor den aankoop van het 

 huis en erf, dat reeds in huur was genomen, / 450Ö0 

 gevorderd werd. 



De Raad van Indië, die zooals gebleken is, vroeger — op 

 één lid na — hare ondersteuning aan de voorstellen betref- 

 fende het observatorium had geschonken, werd thans door 

 deze cijfers afgeschrikt en op zijn advies onderwierp de 

 Gouverneur-Generaal, Mr. P. Mijer, de nieuwe voorstellen 

 aan de beslissing van het Opperbestuur ; maar wees op een 

 nader bijgevoegden brief van Bergsma, waarin deze verschei- 

 dene aanmerkingen, die op zijne voorstellen gemaakt waren, 

 weerlegde, en »gaf als zijn bijzonder gevoelen de wenschelijk- 

 heid te kennen, om den werkkring van Dr. Bergsma in het 

 belang der door hem behartigde wetenschap te behouden, en 

 mitsdien hem de daartoe dienstige middelen niet te onthouden". 



Het blijkt hieruit dat de Heer Mijer, die in den beginne 

 wellicht niet zeer ingenomen was met het kostbare plan, 

 voor overtuiging vatbaar was ; de persoonlijke aanraking met 

 Bergsma kon ook niet nalaten in hem den man te zien, 

 wien het niet te doen was om praalvertooning, maar die 



