DER AAR D-K 1=: V E R S. Tab. I. 41 



komen ; en fchoon ik myne Onderzoeking reets in het voorige jaar begonnen, Tab. I. 

 en ook ten dien einde genoeg Kevers verzameld hadde, dacht ik evenwel ,dat 

 ik vergeeffch gewurmd had ; door dien ik , om myne Onderzoeking voort te 

 zetten, in dit jaar niet meer dan drie Kevers magtig konde worden. Tv/ee 

 derzelven kreeg ik in Jidy ■, en één op den eerflen Auguftus. Men mag derhal- 

 ve, uit het geringe getal der Kevers van dit jaar , op goeden grond beduiten, 

 dat de meeflen derzelven onder de aarde bevrooren en omgekomen zyn; en 

 dewyl deze Kevers zich onder de aarde niet konnen paaren, is 't niet moge- 

 lyk dat ze veele Lieren nagelaaten hebben ; gevolglyk konnen 'er ook in het 

 gemelde jaar niet veel zwartfchildigen te vinden zyn. Dat het ook hiermede 

 zo tgelegen is , meene ik door de ondervinding geleerd te hebben ; want in 't 

 jaar 1740 was ik nog van gevoelen, dat een iegelyk Inftél niet meer dan één 

 jaar tot zyn volkomen wasdom noodig had , en dit deed my gelooven , dat 

 het volgende jaar ons maar weinig Kevers , en wel niet anders dan zwartfchil- 

 gen, zou opleveren: maar, tot myne grootfle verwondering, kwamen de rood- 

 fchildigen in gioote menigte voor den dag. In het volgende jaar wierden ook 

 de zwartfchildigen veelvuldig gevonden , en in 't laatll verloopen jaar 1743 

 wederom de roodfchildigen. Byaldien nu dit laatlle broedzel , naar des He- 

 mels fchikking, noch door een al te heeten Zomer, noch door een al teftren- 

 gen Winter, geen fchade lydt, zo hebben wy in 't jaar 1747 wederom eene 

 groote menigte roodfchildige Maikevers te verwachten. Indien deze myne 

 voorfpelling niet bewaarheid wordt , zal ik niet nalaaten , de oorzaak myner 

 dwaalinge, zo veel als mogelyk zy , aan te toonen, en myne begunfligers om 

 verfchooning te verzoeken *. 



S.13. 



* Hoe getrouw , diiidelyk en uitvoerig ook de Heer Rijfel hier , 'boven alle andere InfeAen-On- 

 derzoekers, die voor hem gefchreeven hebben, de voortkomft en \vyze der veranderiiigc van 

 de JMai -Kevers befclireeven , en hoe zeer hy zich beyverd hebbe om niet mistetaften ; zo 

 heeft hy echter, myns oordeeis, zulks niet geheel konuen ontgaan. Want hy zegt § i. 2. 

 10. en 12. uitdrukkelyk , dat 'er onder de Mai- Kevers tweeërleie verfcheiden foorten zyn , 

 welker verfchyning Jaarlyks verwilli^lt; ja hy neemt in § 2. zelfs de moeite, om de onderfchei- 

 den kentekens daarvan op te geeven ; maar hy zal mogelyk nooit gemerkt hebben , dat die 

 zelfde Kevers, welken hy voor twee onderfcheiden foorten houdt, met elkander paaren. Dit 

 laatfte nochtans hebbe ik, in 't Jaar i~6~. den 4. Jiiiiy , op het Land zeer dikvvyls met alle 

 vlyt opgemerkt ; en daar by waargenomen , dat werkeiyk zwartfehildige Mannetjes met rood- 

 fchildige Wyfjes , en roodfchildige Mannetjes met zwartfehildige Wyfjes paarden. Dit geeft 

 ons grond om te beweeren , dat het onderfcheid in de koieiir der fchilden noch eene by- 

 zondere foort, noch ook het onderfcheid van 't niannelyk en vrouwelyk geflacht, bepaalt, en 

 dat hier maar enkel eene verfchakeering fchynt plaats te hebben. Ik denke derhalve , dat 

 «7le de lieer Riifil zich hier (Icchts, door eene toevallige beurtsu7ze verfchyning der rood- 

 en zwartfehildige INIai - Kevers , heeft katei verleiden , om ze voor tweeërleie foorten te hou- 

 den. Indien echter myne ondervinding nog tw7fFelachtig mogte voorkomen, verzoeke ik, dat 

 men zich, door eigen waamcemingen, daar van nader ovcrtuige. 



Kleemann, 

 stJe Dech \fle StnL F 



