DER AARD-KEVERS. Tab. Vh 139 



en zyne leden behoorlyk flerk zyn, heeft hy ook die zelfde dof-zwarte koleur, T.\a. v. 

 die wy aan den Worm zien : hy is wel veel breeder dan de voorgaande , maar 

 zo rond verheven niet , dat hy onder de half-kogelronden geteld konne wor- 

 den. Op zyne Vleiigeldekzels ziet men veel ingedrukte punten; de Sprieten 

 zyn teder en lang zonder kolfjes, en hebben, benevens de zes pooten , de- 

 zelfde koleur van den Kever. Het Wyfje legt zyne Eieren gemeenlyk m 

 de aarde. 



De op de groot e Dis telen zich onthoude?hk Schild- 

 kever, benevens zynen met Stekels bezetten 

 Worm en deszelfs Ferandering. 



§. I. 



Onder de verfcheiden foorten van Distelen, die , zoby onsalselders,in't -p^g^l^ 

 wild groeien , is 'er geene, waar op ik den Worm , dien ik tegenwoor- 

 dig befchryven zal , gevonden hebbe , dan op de groote. Op deze üistelen 

 hebbe ik byna altoos een gantfch broedzel van diergelyke Wormen aangetrof- 

 fen , die echter niet na by elkander zaten , maar hier en daar aan denzelfden 

 flruik verllrooid waren. Wanneer zulk een Worm vohvaffen is , heeft hy de 

 gedaante van de i**^ en 2'''= Fig. ; doch zyne geftalte is altoos eenerlei, of hy Fig. r. 

 groot of klein zy, en fchoon hy zelfs eenige reizen vervelle, is 'er echter wei- en 2. 

 nig of geene verandering aan hem te befpeuren. Van deze Distelbladeren ver- 

 teert hy alleen het bovenfle en onderfte vlies, benevens het daar tusfchen lig- 

 gende merg; hier uit ontftaat het, dat men aan dit gewas nu en dan bladeren 

 ziet, die verfcheiden vlakken fchynen te hebben ; maar welken, bycenenaauw- 

 keuriger befchouwing, een teder of fyn floers gelyken , en niets anders zyn, 

 dan de door het blad verdeelde en van huid en merg ontbloote aderen. De 

 Heer Frisch, die dezen Worm nevens den Kever , in 't vierde Deel zyner 

 Befchryvinge van aUerlete Infeclen enz. insgelyks befchreeven , en op deX'^ Tab. 

 afgebeeld heeft , zegt , dat hy denzelven op de zwarte Melde {Atripkx^ , en op 

 de roomfche Salie gevonden heeft, en dat deszelfs koleur , naar maate van 't 

 gewas, waarop hy zich onthoudt, verfcheiden is. Ik wille ook zeer wel geloo- 

 ven, dat hy dezen Kever anders van koleur gevonden heeft; maar ik kan hem 

 niet toeflemmen , dat het voedzel daar van de oorzaak zou zyn; dewyl de on- 

 dervinding, gelyk ik in de Tvieede Clajfe der Dagvlinders aangetoond hebbe, zo- 

 danig iets tegenfpreekt. 



S 2 



